اوست كه مرتضى على و يازده فرزند اويند . و
فى تفسير العياشى عن الصادق عليه السّلام فى قوله :
رَبَّنا إِنَّنا سَمِعْنا مُنادِياً يُنادِي لِلْإِيمانِ أَنْ آمِنُوا بِرَبِّكُمْ فَآمَنَّا
، قال : هو أمير المؤمنين نودى من السماء أن : آمن بالرسول !
و آمن به يعنى مراد از « آمنوا » اگرچه بحسب ظاهر جمع است أما مراد أمير المؤمنين عليه السّلام است كه مذاكره شد از آسمان به اينكه ايمان بيار بفرستادهء پروردگار خود ! و او ايمان به آن حضرت آورد ، و چون معرفت بطون قرآن بعلم شامل ائمهء هدى عليهم السلام مرجوع است و ميتواند كه آيه را چند بطن باشد هر كدام را ائمهء دين بنا بر حكم و مصالح در وقتى براى شيعيان خود ظاهر كرده باشند ، بنا برين تدافع درين مقام و در أمثال اين أصلا گنجايش ندارد .
رَبَّنا
اى پروردگار ما
فَاغْفِرْ لَنا ذُنُوبَنا
پس بپوشان و بيامرز براى ما گناهان ما را كه بلا توبه باشد
وَ كَفِّرْ عَنَّا
و محو كن از ما
سَيِّئاتِنا
گناهان ما را بعد از توبه و يا مراد از « ذنوب » گناهان كبيره و از « سيئات » گناهان صغيره است ، يا أول گناهان گذشته و ثانى گناهان آينده است
وَ تَوَفَّنا
و بميران ما را
مَعَ الْأَبْرارِ
با نيكوكاران ، يعنى ما را با ايشان محشور گردان .
رَبَّنا
اى پروردگار ما
وَ آتِنا
و بده ما را
ما وَعَدْتَنا
آنچه وعده كردهاى ما را از ثواب اخروى
عَلى رُسُلِكَ
بر زبانهاى فرستادههاى خود ، بنا برين « على رسلك » بتقدير « على ألسنة رسلك » خواهد بود ، و ميتواند كه تقدير آيه چنين باشد « و آتنا ما وعدتنا على تصديق رسلك »
وَ لا تُخْزِنا يَوْمَ الْقِيامَةِ
و شرمنده مكن ما را در قيامت
إِنَّكَ
بدرستى كه تو
لا تُخْلِفُ الْمِيعادَ
خلاف نكنى وعدهء خود را در دادن ثواب بر مؤمنان و اجابت دعاء ايشان صاحب مجمع البيان گفته كه : مرويست از ائمهء آل محمد عليهم السلام كه ايشان أمر ميكردهاند بقرائت پنج آيه از آخر سورهء آل عمران در وقت قيام بشب براى نماز شب ، و در وقت پهلو خوابيدن بعد از أداء دو ركعت نافلهء صبح ، و آن پنج آيه از «
إِنَّ فِي خَلْقِ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ
» است تا «
لا تُخْلِفُ الْمِيعادَ
» .