نقد اعتقاد ايشان را بر محك امتحان مىزند
حَتَّى يَمِيزَ الْخَبِيثَ
تا آنكه جدا كند و ظاهر سازد بوحى براى پيغمبر خود پليدهء آلوده بر نفاق را
مِنَ الطَّيِّبِ
از پاك محلّى بايمان و اخلاص ، و اين امتحان بتكاليف شاقه است كه به غير از مخلصين تاب تحمل آن ندارند و از جملهء امتحان امر بحب امير المؤمنين و قبول ولايت اوست چنانچه از حضرت رسالت پناه صلى اللَّه عليه و آله مرويست كه
« يا على لا يحبك الا مؤمن تقى و لا يبغضك الا منافق شقى » .
وَ ما كانَ اللَّهُ
و نيست خداى تعالى
لِيُطْلِعَكُمْ
اينكه مطلع گرداند شما را اى منافقان
عَلَى الْغَيْبِ
بر سرّ پوشيده كه از آن جمله نفاق شما است قبل از امتحان
وَ لكِنَّ اللَّهَ يَجْتَبِي
و ليكن خداى تعالى برميگزيند براى اطلاع بر غيب
مِنْ رُسُلِهِ
از پيغمبران خود
مَنْ يَشاءُ
هر كرا خواهد چنانچه پيغمبر ما را مطلع ساخت كه كدام كس منافق و كدام مخلصند پيش از آنكه مقدمهء امتحان و تميز در ميان آيد ، و ائمهء ما عليهم السلام كه عالم بمغيبات بودند و خبر از آن ميدادند و ميدانستند كه كدام شخص از شيعيان ايشانند بواسطهء تعليم پيغمبر بود يا بطريق تحديث كه ملائكه ايشان را خبر ميدادند
فَآمِنُوا بِاللَّهِ
پس ايمان آريد اى مردمان به خدا
وَ رُسُلِهِ
و بفرستادههاى او و بدانيد كه آنچه ايشان خبر ميدهند بطريق وحى است
وَ إِنْ تُؤْمِنُوا
و اگر ايمان آريد
وَ تَتَّقُوا
و بپرهيزيد عقاب خداى را
فَلَكُمْ أَجْرٌ عَظِيمٌ
پس مر شما راست مزدى بزرگ .
و بعد ازين حق تعالى در باب ما نعين زكات چنانچه در مجمع البيان از حضرت امام محمد باقر و در فقيه از حضرت صادق عليه السّلام روايت كرده ميفرمايد كه :
وَ لا يَحْسَبَنَّ الَّذِينَ يَبْخَلُونَ
و بايد كه گمان نكنند آنان كه از دنائت طبع بخيلى ميكنند در أداء زكات مفروضه
بِما آتاهُمُ اللَّهُ مِنْ فَضْلِهِ
به آن مالى كه عطا كرده ايشان را خداى تعالى يعنى بايد كه اين بخيلان مذكور گمان نكنند بخل خود را كه
هُوَ خَيْراً لَهُمْ بَلْ هُوَ شَرٌّ لَهُمْ
آن بخل بهتر است مر ايشان را بلكه آن بخل بدتر است مر ايشان را