نيست او را از دوستى خداى تعالى نصيبى و بهرهاى
إِلَّا أَنْ تَتَّقُوا
مگر آنچه ترسيد شما
مِنْهُمْ
از كافران يعنى از ضرر كافران
تُقاةً
ترسيدنى ، كه درين صورت اظهار دوستى . . .
جايز است در تفسير محمد بن مسعود عياشى از حضرت صادق عليه السّلام روايت كرده كه پيغمبر صلى اللَّه عليه و آله فرموده كه
« لا ايمان لمن لا تقية له »
ايضا از حضرت صادق عليه السّلام مرويست كه
« التقية ترس اللَّه بينه و بين خلقه »
يعنى تقيه سپريست ميان خدا ، و خلق خدا .
وَ يُحَذِّرُكُمُ اللَّهُ
و ميترساند شما را خداى تعالى از موالات كفار
نَفْسَهُ
اى من نفسه يعنى از سخط و عذاب خود ، و ذكر نفس تنبيه بر آنست كه محذر عنه عقاب صادر از خداى تعالى است نه صادر از غير
وَ إِلَى اللَّهِ الْمَصِيرُ
و بسوى جزاى خداست بازگشت همه .
قُلْ
بگو اى محمد :
إِنْ تُخْفُوا
اگر پنهان داريد
ما فِي صُدُورِكُمْ
آنچه در سينههاى شماست از موالات كفار و غير آن
أَوْ تُبْدُوهُ
يا آشكارا كنيد
يَعْلَمْهُ اللَّهُ
ميداند آن را خداى تعالى و جز او سزاى شما خواهد داد
وَ يَعْلَمُ ما فِي السَّماواتِ
و ميداند آنچه را در آسمانهاست
وَ ما فِي الْأَرْضِ
و آنچه در زمين است ، پس چگونه از ضمائر شما كه جز وى از اجزاء ما فى الارضند عالم نباشد
وَ اللَّهُ عَلى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ
و خداى بر همه چيز از عقوبت شما و غير آن تواناست . آيهء كريمهء «
قُلْ إِنْ تُخْفُوا ما فِي صُدُورِكُمْ
» تا آخر بيان «
وَ يُحَذِّرُكُمُ اللَّهُ نَفْسَهُ
» است ، و حاصل كلام اينست كه چون علم خداى تعالى محيط بر جميع معلومات و قدرت او عام است بر همهء مقدورات ، پس بايد كه از معاصى اجتناب نمايند زيرا كه حق تعالى مطلع بر ان و دانا بر آنست ، و قادر است بر عقاب بر آن معاصى .
و بعد از تحذير اهل كفر و عصيان به عذاب بيان وقت آن مىكند كه
يَوْمَ تَجِدُ كُلُّ نَفْسٍ
« يوم » متعلق به « اذكر » مقدر ، يعنى به ياد بياور روزى را كه بيابد هر كسى
ما عَمِلَتْ مِنْ خَيْرٍ
آنچه كرده باشد از نيكويى
مُحْضَراً
حاضر گردانيده شده در صحائف