نفسهاى خود را براى جهاد و ساير عبادات در راه رضاى خداى تعالى
لا يَسْتَطِيعُونَ ضَرْباً فِي الْأَرْضِ
در حالتى كه گويا استطاعت و قدرت ندارند به جهت اشتغال ايشان به جهت بجهاد و دوام طاعات ، سفر كردن در زمين را از براى تحصيل وجه معاش ، بنا برين ترجمه « يستطيعون » حالست از ضمير « احصروا »
يَحْسَبُهُمُ الْجاهِلُ أَغْنِياءَ
حالكونى كه پندارد ايشان را جاهل از حال ايشان توانگران
مِنَ التَّعَفُّفِ
از جهت اجتناب ايشان از سؤال بنا بر علو همت ايشان و فرط رغبت ايشان در عبادت كه اصلا و قطعا فرصت پرداختن بامرى ديگر ندارند .
تَعْرِفُهُمْ بِسِيماهُمْ
حالكونى كه مىشناسى تو ايشان را بعلامتى كه در ايشان است در لاغرى بدن و زردى روى ، و ميتواند كه « تعرفهم » جملهء مستأنفه باشد كه تا جواب سؤال مقدر باشد ، گويا سائلى سؤال كرده كه : بما نعرفهم ؟ يعنى بچه چيز مىشناسيم ايشان را ؟ پس جواب داد كه : تعرفهم بسيماهم ، و « سيما » در لغت بمعنى علامتست و محتمل است كه خطاب در « تعرفهم » به پيغمبر باشد با هر احدى كه صلاحيت خطاب داشته باشد
لا يَسْئَلُونَ النَّاسَ إِلْحافاً
حالكونى كه سؤال نميكنند ايشان مردمان را سؤال كردنى بطريق الحاح ، در صورت اول نصب الحافا بمعنى « الحاحا » بواسطهء مصدريت آنست كه مفعول مطلق باشد ، و در صورت ثانى بواسطهء تميز بودن آن و حاصل كلام اينست كه اگر ايشان را بالفرض و التقدير ضرورتى رو دهد سؤال بطريق الحاح و ابرام نميكنند بلكه سؤال ميكنند بملايمت . بنا بر آنچه مذكور شد « لا يسألون » جملهء حاليه است ، و ميتواند كه مانند سابق جملهء مستأنفه باشد ، گوئيا سائلى سؤال كرده كه : كيف يصنعون فى معاشهم ؟ يعنى چه كار ميكنند در باب معاش خود ؟ جواب داد كه : «
لا يَسْئَلُونَ النَّاسَ إِلْحافاً
» و
فى مجمع البيان « قال ابو جعفر عليه السّلام نزلت الاية فى اصحاب الصفة »
يعنى حضرت امام محمد باقر عليه السّلام فرمود كه : آيهء «
لِلْفُقَراءِ الَّذِينَ أُحْصِرُوا
» در باب اصحاب صفه نازل شده .