كفر و عصيان در اصول كافى از حضرت صادق عليه السّلام روايت كرده كه آن حضرت در تفسير آيهء «
وَ الَّذِينَ كَفَرُوا أَوْلِياؤُهُمُ الطَّاغُوتُ يُخْرِجُونَهُمْ مِنَ النُّورِ إِلَى الظُّلُماتِ
» فرمودند كه :
« انما عنى بهذا أنهم كانوا على نور الاسلام ، فلما أن تولوا كل امام جائر ليس من اللَّه خرجوا بولايتهم من نور الاسلام الى ظلمات الكفر ، فأوجب اللَّه لهم النار مع الكفار »
پس ازينحديث ظاهر شد كه مراد از كفر در آيهء «
الَّذِينَ كَفَرُوا
» كفر حقيقى نيست چنانچه وجه اين از حضرت صادق عليه السّلام مرويست كه فرموده :
« لانّ الكافر لا نور له حتى يخرج منه »
بلكه مراد از آن اخفاء حق ائمهء معصومين عليه السّلام است چنانچه در ترجمه تصريح بر اين شد و
فى رواية على بن ابراهيم «
وَ الَّذِينَ كَفَرُوا
هم الظالمون آل محمد صلى اللَّه عليه و آله »
مخفى نماند كه هر گاه فاعل فعلى از جملهء ذوى العقول باشد مقرر است كه آن فعل را جمع بواو نون كنند ، و چون يخرجونهم جمع بواو نون شده بايد كه فاعل آن كه طاغوتست از ذوى العقول باشد ، بنا برين لازم است كه مراد از آن شياطين باشند يا غاصبين حق آل محمد كه آنها نيز از جملهء شياطين الانسند ، و اعانت يكديگر در غصب حق آل محمد صلى اللَّه عليه و آله ميكردند ، و بيرون مىآوردند يكديگر را و تابعين خود را از نور اسلام ، و مراد أصنام نيستند كه از جملهء غير ذوى العقولند .
أُولئِكَ أَصْحابُ النَّارِ
ايشانند ملازمان آتش دوزخ
هُمْ فِيها خالِدُونَ
ايشان در آتش دوزخ جاويد ماندگانند على بن ابراهيم رحمه اللَّه از حسين ابن خالد روايت كرده كه حضرت امام على رضا عليه السّلام آية الكرسى را اينچنين تلاوت ميكردند كه
« اللَّه لا إله اللَّه هو الحى القيوم لا تأخذه سنة و لا نوم له ما فى السماوات و ما فى الارض و ما بينهما و ما تحت الثرى عالم الغيب و الشهادة هو الرحمن الرحيم من ذا الذى يشفع عنده الا باذنه »
تا
« هم فيها خالدون »
و بعد از آن ميخواندند كه
« و الحمد للَّه رب العالمين »
و پس از تلاوت آيه به اين روش كه مذكور شد حضرت فرمودند كه :
« هكذا نزلت »
يعنى اينچنين نازل شده آية الكرسى و محرفين تحريف