در مؤاخذهء آن نميكند .
چون ايلاء قسمى از أيمان است ، و در شرع قسم خوردن است بر ترك وطى زوجه ، بنا برين بعد از حكم أيمان حكم ايلاء را مذكور ميسازد و ميفرمايد كه :
لِلَّذِينَ يُؤْلُونَ مِنْ نِسائِهِمْ
ايلاء در اصل متعدى به « على » مىشود ، و چون در اينجا متضمن معنى « بعد » است متعدى به كلمهء « من » شده ، و تقدير آيه چنين است كه « للذين يؤلون بعدا من نسائهم » يعنى مر آن كسان راست كه قسم ميخورند بر ترك وطى زنان خود در حالتى كه دورى ميجويند از زنان خود به جهت رسانيدن مضرت بر ايشان
تَرَبُّصُ أَرْبَعَةِ أَشْهُرٍ
انتظار كشيدن چهار ماه بدون اينكه درين مدت مطالبهء ايشان برجوع كنند يا بطلاق «
تَرَبُّصُ أَرْبَعَةِ أَشْهُرٍ
» مبتداست و «
لِلَّذِينَ يُؤْلُونَ
» خبر مقدم بر آن ، و حاصل معنى اينست كه انتظار چهار ماه است مر ايلا كننده را ، و حق او تلبث و توقف درين چهار ماه است بدون مطالبه برجوع يا بطلاق ، و بعد ازين از او مطالبه ميكنند .
فَإِنْ فاؤُ
پس اگر بعد از چهار ماه رجوع كنند بسوى زنان خود و وطى نمايند اگر قدرت بر وطى داشته باشند ، يا وعده بر وطى دهند اگر بالفعل از وطى عاجز باشند
فَإِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ
پس بدرستى كه خداى تعالى آمرزندهء گناه ايلا كننده است بعد از اداى كفارت كه مثل كفارهء يمين است
رَحِيمٌ
مهربانست بر ايلا كننده بعد از رجعت .
وَ إِنْ عَزَمُوا الطَّلاقَ
و اگر قصد كنند طلاق زنان خود را و رجوع نكنند
فَإِنَّ اللَّهَ سَمِيعٌ
پس بدرستى كه خداى شنواست مر صيغهء طلاق ايشان را
عَلِيمٌ
داناست بر احوال ايشان ، و اين تهديد و وعيد است بر فعل طلاق و اشارت بر كراهت آنست و اگر زوج هيچكدام از اين دو امر را اختيار نكند امر فرمايد حاكم شرع بحبس او و تضييق مطعم و مشرب او تا آنكه اختيار يكى از اين دو امر كند و
فى تفسير على بن ابراهيم عن الصادق عليه السّلام قال : « الايلاء هو ان يحلف الرجل على امرأته ألّا يجامعها