باشد مر شما را
وَ عَسى أَنْ تُحِبُّوا شَيْئاً
و نزديكست آنكه دوست داريد چيزى را
وَ هُوَ شَرٌّ لَكُمْ
حال آنكه آن چيز بد باشد مر شما را
وَ اللَّهُ يَعْلَمُ
و خداى تعالى ميداند نيكى و بدى هر چيز را
وَ أَنْتُمْ لا تَعْلَمُونَ
و شما نميدانيد پس هر چه خداى تعالى بفرمايد بايد آن را به عمل بياريد كه حق تعالى امر به چيز قبيح بد نميكند .
گويند كه مسلمانان در ماه رجب كه از ماههاى حرامست كافرى را به گمان آنكه ماه جمادى الأخرى است كشتند ، قريش زبان طعن دراز گردانيده گفتند كه :
محمد قتل در ماه حرام را حلال گردانيده ، و ازين معنى از حضرت سؤال كردند اين آيه آمد كه :
[ سوره البقرة ( 2 ) : آيات 217 تا 218 ]
يَسْئَلُونَكَ عَنِ الشَّهْرِ الْحَرامِ قِتالٍ فِيهِ قُلْ قِتالٌ فِيهِ كَبِيرٌ وَ صَدٌّ عَنْ سَبِيلِ اللَّهِ وَ كُفْرٌ بِهِ وَ الْمَسْجِدِ الْحَرامِ وَ إِخْراجُ أَهْلِهِ مِنْهُ أَكْبَرُ عِنْدَ اللَّهِ وَ الْفِتْنَةُ أَكْبَرُ مِنَ الْقَتْلِ وَ لا يَزالُونَ يُقاتِلُونَكُمْ حَتَّى يَرُدُّوكُمْ عَنْ دِينِكُمْ إِنِ اسْتَطاعُوا وَ مَنْ يَرْتَدِدْ مِنْكُمْ عَنْ دِينِهِ فَيَمُتْ وَ هُوَ كافِرٌ فَأُولئِكَ حَبِطَتْ أَعْمالُهُمْ فِي الدُّنْيا وَ الْآخِرَةِ وَ أُولئِكَ أَصْحابُ النَّارِ هُمْ فِيها خالِدُونَ ( 217 ) إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَ الَّذِينَ هاجَرُوا وَ جاهَدُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ أُولئِكَ يَرْجُونَ رَحْمَتَ اللَّهِ وَ اللَّهُ غَفُورٌ رَحِيمٌ ( 218 )
يَسْئَلُونَكَ عَنِ الشَّهْرِ الْحَرامِ
سؤال ميكنند از تو قريش از روى تشنيع از ماه حرام
قِتالٍ فِيهِ
حكم مقاتله در آن چيست « قتال فيه » بدل اشتمال است از « شهر حرام » يعنى مراد از پرسيدن از صحت و فساد مقاتله كردنست در آن شهر
قُلْ
بگو در جواب ايشان :
قِتالٌ فِيهِ كَبِيرٌ
أى قتال فيه ذنب كبير ، يعنى جنگ كردن در آن شهر با علم به آنكه آن شهر حرام است گناه بزرگست « قتال فيه » نكرهء مخصّصه است كه مبتدا واقع شده « كبير » بتقدير « ذنب كبير » خبر آنست تا اينجا جواب تمام شد .