و احكام من نمايند چنانچه من اجابت مدعيان ايشان مينمايم
وَ لْيُؤْمِنُوا بِي
و بايد كه ايمان بيارند ايشان به من ، يعنى و بتحقيق بدانند كه من قادرم بر اعطاء آنچه ايشان خواهند . و
فى مجمع البيان : « روى عن ابى عبد اللَّه عليه السّلام انه قال :
وَ لْيُؤْمِنُوا بِي
، اى و ليتحققوا انى قادر على اعطائهم ما سألوه »
و بعضى امر بايمان را بامر بمداومت ايمان تفسير كردهاند ، اى و ليديموا على الايمان ، زيرا كه اگر اصل ايمان متحقق نباشد اصل اجابت دعا متحقق نيست
لَعَلَّهُمْ يَرْشُدُونَ
حال از ضمير جمع در « و ليؤمنوا » است ، اى راجين رشدهم و هو اصابة الحق ، يعنى حالكونى كه ايشان اميدوار باشند رشد خود را يعنى رسيدن به حق را .
از حضرت صادق عليه السّلام مرويست كه در صدر اسلام مسلمانان را بعد از خفتن در شب ماه رمضان اكل و شرب جايز نبود ، و حرام بود جماع مر ايشان را چه در شب و چه در روز ، و جمعى جوانان از روى خيانت در شب جماع ميكردند و خوات بن جبير از اصحاب حضرت كه مردى مسن و ضعيف البنيه بود شبى از شبهاى ماه رمضان كه در روز حفر خندق ميكرد - بواسطهء وقوع حرب خندق در آن ايام - به جهت دير رسيدن طعام بخواب رفت ، و بعد از انتباه چيزى نخورد و صبح آن روز بحفر خندق مشغول گرديد ، و از غايت ضعف گرسنگى بيهوش شد و حضرت را بر حال او رحم آمد ، پس حق تعالى نسخ آن مراتب نموده فرمود :
[ سوره البقرة ( 2 ) : آيات 187 تا 188 ]
أُحِلَّ لَكُمْ لَيْلَةَ الصِّيامِ الرَّفَثُ إِلى نِسائِكُمْ هُنَّ لِباسٌ لَكُمْ وَ أَنْتُمْ لِباسٌ لَهُنَّ عَلِمَ اللَّهُ أَنَّكُمْ كُنْتُمْ تَخْتانُونَ أَنْفُسَكُمْ فَتابَ عَلَيْكُمْ وَ عَفا عَنْكُمْ فَالْآنَ بَاشِرُوهُنَّ وَ ابْتَغُوا ما كَتَبَ اللَّهُ لَكُمْ وَ كُلُوا وَ اشْرَبُوا حَتَّى يَتَبَيَّنَ لَكُمُ الْخَيْطُ الْأَبْيَضُ مِنَ الْخَيْطِ الْأَسْوَدِ مِنَ الْفَجْرِ ثُمَّ أَتِمُّوا الصِّيامَ إِلَى اللَّيْلِ وَ لا تُبَاشِرُوهُنَّ وَ أَنْتُمْ عاكِفُونَ فِي الْمَساجِدِ تِلْكَ حُدُودُ اللَّهِ فَلا تَقْرَبُوها كَذلِكَ يُبَيِّنُ اللَّهُ آياتِهِ لِلنَّاسِ لَعَلَّهُمْ يَتَّقُونَ ( 187 ) وَ لا تَأْكُلُوا أَمْوالَكُمْ بَيْنَكُمْ بِالْباطِلِ وَ تُدْلُوا بِها إِلَى الْحُكَّامِ لِتَأْكُلُوا فَرِيقاً مِنْ أَمْوالِ النَّاسِ بِالْإِثْمِ وَ أَنْتُمْ تَعْلَمُونَ ( 188 )