برافراشته و ارقام اجرام كواكب و اعلام ثواقب بنگاشته : كه
« إِنَّا زَيَّنَّا السَّماءَ الدُّنْيا بِزِينَةٍ الْكَواكِبِ »
و يا خود چنان گوئيم كه اين آباى سبع را كه عبارت از اطباق و اوراق سماوات است كه
« وَ بَنَيْنا فَوْقَكُمْ سَبْعاً شِداداً »
بر زبر اين امّهات اربع كه كنايه از عناصر چهارگانه « 1 » است كه « انّ الامهات اربعة » و بهواسطت عقد ازدواج دبير تقدير به مجرد خطبهء « 2 » « كن » از براى توليد و مواليد ثلاث نصب فرموده تا جمال صانع جلّ ذكره از مشكلات « 3 » اين بدايع مشاهده نمايند .
اى درويش قطرات امطار كه رشحات سرشك ديدهء اشكبار سحاب مدار است بر رخسار گلزار و كنار انهار و در هنگام بهار و ليل و نهار از براى تربيت بنات نبات او مىريزد كه
« وَ هُوَ الَّذِي أَنْزَلَ مِنَ السَّماءِ ماءً فَأَخْرَجْنا بِهِ نَباتَ كُلِّ شَيْءٍ »
فرش گلستان و صحن بوستان را چنان كه لايق قدوم دوستان باشد به سقرلات فينقى « 4 » عمل بنات [ نبات ] طبقا عن طبق مطبّق گردانيده و ثمرات با بركات ، چون تكمههاى زواهر جواهر از زر و ياقوت زرد و سرخ از جيب خلعتهاى فيروزگى اوراق اشجار معلق او آويخته كه
« وَ هُوَ الَّذِي أَنْشَأَ جَنَّاتٍ مَعْرُوشاتٍ »
شبه شب و مرواريد روز با يكديگر چون تختهء عاج و آبنوس درهم آميخته و ملمع انگيخته و لوح سكون و آرام در كنار شام تيرهفام و آئينه خاص و عام بدست حجام ايام در شهور و اعوام هم او سپرده كه
« هُوَ الَّذِي جَعَلَ لَكُمُ اللَّيْلَ لِتَسْكُنُوا فِيهِ وَ النَّهارَ مُبْصِراً »
.
ضياء كامل و شعاع شامل در مشعل زرين لگن آفتاب در صوامع جوامع « 5 » افلاك و چمن انجمن افلاك او افروخته و شمع كافورى ماه را درين سراچه خاك در
هامش
( 1 ) - ح : چهار گونه است .
( 2 ) - ح : به مجرد دو حرف كن .
( 3 ) - ح : از مشكلات .
( 4 ) - ح : فستقى عمل بنات طبقا عن طبق مطبق . . .
( 5 ) - ح : در صوامع مجامع افلاك .