رباعى
هر درد كز اين دلم قدم برگيرد * صد درد دگر بجاش در بر گيرد
دل با هر درد صحبت از سر گيرد * كآتش چو رسد بسوخته « 1 » درگيرد
لطيفه بلسان الإشارة - آن زمان كه هنوز بنيامين به سرقت متهم نگشته بود برادران او را به خود نسبت كردند كه
« فَأَرْسِلْ مَعَنا أَخانا »
و چون به تهمت آلوده شد ، نسبت برادرى قطع كرده با پدرش اضافه كردند
« إِنَّ ابْنَكَ سَرَقَ »
نگفتند برادر ما دزدى كرد بلكه گفتند پسر تو دزدى كرد ، در وقت طهارت با وى برادرى كردند و در وقت آلودگى بيزارى نمودند .
خليل ( ع ) نيز با مطيعان سازگارى كرد و از عاصيان بيزارى نمود
« فَمَنْ تَبِعَنِي فَإِنَّهُ مِنِّي وَ مَنْ عَصانِي فَإِنَّكَ غَفُورٌ رَحِيمٌ »
حضرت اكرم الاكرمين جلّ ذكره با تو بخلاف اين معامله نمود و بقدرت بيافريد و به نعمت به پرورد و بعنايت برگزيد و به هيچ حال از تو نهبريد و فرمود اگر مطيعى آن منى « يا عبادى الّذين آمنوا اتقوا » و اگر عاصيى آن منى
« يا عِبادِيَ الَّذِينَ أَسْرَفُوا »
اگر بر درگاهى آن منى
« يَدْعُونَ رَبَّهُمْ خَوْفاً وَ طَمَعاً »
اگر در راه جرم و عصيانى هم آن منى
« وَ أَنِيبُوا إِلى رَبِّكُمْ وَ أَسْلِمُوا »
.
بيت
تو خاصّهء ما باش كه ما نيز ترائيم * در هر دو جهان مقصد و مقصود تو مائيم
گر يكقدم از كوى طلب سوى من آئى * ما صد قدم از راه كرم پيش تو آئيم
هامش
( 1 ) - ح : بهتر در گيرد .