حضرت از جبرئيل پرسيد اين نحر كه حق تعالى به من امر فرموده چه چيز است گفت اين نحر نيست و ليكن ترا امر كرده كه از براى نماز چون تكبير احرام گوئى دستها را بردارى و چون ركوع كنى و راست شوى و سجده كنى تكبير را به همين كيفيت بگوئى كه نماز ما و نماز فرشتگان همين طريق است و بدرستيكه هر چيزيرا زينتى است و زينت نماز دستها برداشتن است براى هر تكبيرى و از عطا مرويست كه معنى آيه آنست كه نماز بگذار و سر از ركوع و سجود او بردار چنانچه نحر سينهء تو پيدا شود .
إِنَّ شانِئَكَ
بدرستيكه دشمن دارنده ترا يعنى عاص بن وائل
هُوَ الْأَبْتَرُ
اوست دم بريده و منقطع از خير و نسل و ذريه و چنان شد كه خداى تعالى از آن خبر داد چه عاص و اتباع او كه در حق رسول اين سخن ميگفتند نه عقب ايشان ماند و نه اثر اما آثار اقتدار حضرت سيد مختار عليه الصلاة و السلام و آثار فضل بيشمار ايشان تا قيامت باقى ماند و در آخرة مزية و نهايت قربت ايشان نزد حضرت عزت چنان خواهد بود كه در تحت وصف در نيايد .
سورهء الكافرون
ست آيات مكية ابى بن كعب از سرور عالم صلّى اللّه عليه و آله و سلّم روايت كرده كه هر كه
قُلْ يا أَيُّهَا الْكافِرُونَ
بخواند همچنان باشد كه ربع قرآن را خوانده باشد و مردهء شيطان از او دور شوند و از شرك برى گردد و از فزع اكبر ايمن شود و از جبير بن مطعم روايتست كه پيغمبر فرمود كه اى جبير ميخواهى كه چون به سفر روى از همه چيز در پناه خدا باشى و مهابة تو از همهء همراهان بيشتر باشد و از كثرت مال از همه در پيش باشى گفتم نعم يا رسول اللّه فرمود اين پنج سوره را ورد خود ساز
قُلْ يا أَيُّهَا الْكافِرُونَ
و
إِذا جاءَ نَصْرُ اللَّهِ
و
قُلْ هُوَ اللَّهُ
و
قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ الْفَلَقِ
و
قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ النَّاسِ
و در قراءت هر يك ازين سورهها افتتاح به
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ *
كن جبير گفت مالى چندان نداشتم چون بر قراءت اين سورهها مواظبت كردم مال و زاده من از همه كس بيشتر شد و در سفر محتاج برفيق نشدم و هيبت و سطوة من بيش از همه كس شد و از ابو عبد اللّه عليه السّلام روايتست كه
قُلْ يا أَيُّهَا الْكافِرُونَ
ربع قرآنست و چون از قراءت او فارغ مىشد ميگفت اعبد اللّه وحده اعبد اللّه وحده و نيز مرويست از حسن بن علا كه هر كه
قُلْ يا أَيُّهَا الْكافِرُونَ
و
قُلْ هُوَ اللَّهُ
در فريضهء از فرايض قراءت كند حق تعالى او را و پدر و مادر او را و همه اولاد او را بيامرزد و اگر شقى باشد اسم او را از ديوان اشقيا محو كند و در ديوان سعدا نويسد و سعيد بميرد و سعيد مبعوث گردد و از ابن عباس مرويست كه در قرآن هيچ سورهء نيست