سورة العاديات
عشرة آيات مكية ابى بن كعب از حضرت رسالت پناه صلّى اللّه عليه و آله و سلّم روايت كرده كه هر كه اين سوره بخواند حق تعالى او را در قيامت با امير المؤمنين عليه السّلام مبعوث سازد و از رفقاى آنحضرت باشد و چون اين سوره در ذكر قيامت و جزاى اعمال است همچنانكه سورهء زلزال از اين جهت اين را به آن متصل ساخت و فرمود
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ
ابو عبد اللّه صلوات اللّه عليه و جمعى كثير از مفسران در سبب نزول اين سوره فرمودهاند كه جماعتى اعراب از بنى سليمه بنزديك مدينه آمدند و در وادى رمله جمع شدند و غرض آن بود كه شبيخون كنند بر حضرت و بر مسلمانان آزارى رسانند حضرت علم بابو بكر داد و او را با جمعى از اهل اسلام بر محاربه امر فرمود چون ابو بكر با لشگر به آن وادى رسيدند ايشان آغاز جنك كردند ابو بكر بترسيد و روى بهزيمت نهاد و از هزيمت او جمعى از مسلمانان بقتل آمدند حضرت روز ديگر علم بعمر بن خطاب داد و او نيز برفت و روى بهزيمت نهاد و جمعى مسلمانان را بقتل رسانيدند حضرت بسيار متألم شد فرمود كه حضرت شاه اوليا را بخوانيد حضرت شاه اوليا عليه التحية و الثنا حاضر شد فرمود كه يا على اين علم را بگير و بجانب رمله متوجه شو و ابو بكر با جمعى به خدمت حضرت روان شدند حضرت در اول صبح خود را به آن جماعت رسانيد و آغاز جنك كرد و بعنايت الهى و بركات انفاس حضرت رسالت پناه بر ايشان غالب شد بعضى را مقتول ساخت و برخى را اسير گردانيد و متوجه مدينه شد مهتر عالم صلى اللّه عليه و آله و سلّم باستقبال آنحضرت بيرون آمد حضرت امير از مركب فرود آمد و ركاب آنحضرت را بوسه داد و حضرت رسالت در حق او دعا فرمود و از غايت فرح فرمود كه يا على اگر مرا انديشهء گمراهى امت نبودى كه ناگاه در شان تو توغل كنند و در محبت تو مبالغه نمايند چنان كه امت عيسى در حق او توغل نمودند و گمراه گشتند هر آينه در شان تو امروز بر وجهى سخن ميگفتم كه هر جا كه ميگذشتى خاك اقدام ترا برميداشتند و از آن استشفا مينمودند يا على بمركب خود سوار شو كه خدا و رسول از تو راضى شدند و در آن وقت كه حضرت شاه اوليا بر بنى سليم غالب شد اين سوره آمد كه .
وَ الْعادِياتِ
سوگند باسبان دوندهء غازيان كه بوقت دويدن نفس زنند
ضَبْحاً
نفس زدنى بآواز كه نه صهيل بود و نه حمحمه .
فَالْمُورِياتِ
پس سوگند به بيرون آورندگان آتش از سنك بسمهاى خود يعنى اسبانى كه