در زمرهء بندگان شايسته من و منتظم شو در سلك ايشان .
وَ ادْخُلِي جَنَّتِي
و درآى در بهشت من با ايشان يا در زمرهء مقربان مرويستكه چون بنده مؤمن مشرف بر موت شود حق تعالى دو فرشته را بفرستد تا از براى او تحفهء از بهشت بياورند و به او گويند كه اى نفس آرميده بيرون آى راضى و مرضى با روح و ريحان و چون آن رايحه را فرشتگان آسمان بشنوند با خود گويند كه نفس بندهء مؤمن ميآورند درهاى آسمانرا بر وى بگشايند و برو صلوات فرستند و او را نزد عرش برند خطاب آيد كه او را بنزديك نفسهاى مؤمنان بريد و قبر او را در طول و عرض هفتاد گز فراخ سازيد پس او در قبر چنان خواب كند كه عروس بر بالاى جامهاى الوان و چون كافر را موت فرا رسد حق تعالى دو فرشته را بفرستد و به او گويند كه يا ايتّها النفس الخبيثة ارجعى الى الجحيم و العذاب الاليم .
سورة البلد
عشرون آية مكية ابى بن كعب از رسول صلى اللّه عليه و آله و سلّم رواية كرده كه هر كه اين سوره در فرايض قراءت كند در دنيا معروف شود كه از صالحانست و در آخرت مشهور گردد كه او از مقربان درگاه سبحانه است و از رفقاء انبيا و صلحا و شهدا باشد و حق تعالى او را امان از غضب و خشم خود دهد بدانكه چون حق تعالى ختم سورة الفجر نمود بذكر نفس مطمئنة در اين سورهء تبيين وجه نمود كه آن نظر است در طريق معرفت حق تعالى و آن را مؤكد ساخت به قسم و فرمود كه
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ
لا أُقْسِمُ
البته كه سوگند ميخورم
بِهذَا الْبَلَدِ
بدين شهر يعنى مكه و چگونه سوگند نخورم به اين شهر .
وَ أَنْتَ حِلٌّ
و حال آنكه فرو آمده
بِهذَا الْبَلَدِ
بدين شهر يا آنكه موضع امن و مثاب خلق و ميقات حج و مكان بيت الحرام است و محل ابراهيم و اسمعيل نيز هست قسم را مقيد ساخته بحلول حضرت رسالت صلى اللّه عليه و آله و سلّم در آن به جهت اظهار مزيت فضل آن حضرت يعنى اين شهر به جهت آنكه تولد تو در آنجاست و در او نزول اجلال نمودهء شايسته است كه بوى سوگند خورند و گويند معنى آنست كه در حالتى كه تو حلالى به اين يعنى حلال است آنچه كسى ديگر را حلال نبوده و نيست از قتل و بعد از آن فرمود كه بدرستيكه حرام گردانيده حق تعالى مكه را روز كه بيافريد آسمان و زمين را پس مكه حرامست تا آنكه قيامت قايم شود حلال نبوده مر هيچ كسى را كه پيش از من بوده و هرگز حلال نشود مر كسى را كه بعد از من باشد و مرا حلال نيست مگر يك ساعت از روز كه حلال بود پس درخت آن را قطع نبايد كرد و گياه تر آن را نبايد بريد و صيد آن را نبايد رهانيد و لقطهء آن حلال نيست مگر كسى را كه تعريف كند آن را .
وَ والِدٍ
و سوگند به پدر يعنى آدم كه ابو البشر است يا ابراهيم كه پدر حضرت رسالت است عليهم السلام و بانى كعبهء معظمه زاد اللّه تعظيما و تكريما
وَ ما وَلَدَ
و به آنچه زاده است از آدم