كه بهشتيان در بهشت داخل شوند و ايشان دست در گردن زوجات خود كنند و بر بالاى تختهاى بلند خود بنشينند .
أَ فَلا يَنْظُرُونَ
آيا نمينگرند ايشان
إِلَى الْإِبِلِ
بسوى شتر كه بقدرت ما
كَيْفَ خُلِقَتْ
چگونه آفريده شده است يعنى به آن بلندى و بزرگى مسخر كودكى مىشود تا برو بر ميرود و فرو مىآيد .
وَ إِلَى السَّماءِ
و بازنمينگرند به آسمان كه بقدرت عاليه
كَيْفَ رُفِعَتْ
كه چگونه بلند برداشته شده است بر بالاى زمين بىعمودى و ستونى .
وَ إِلَى الْجِبالِ
و نظر نميكند بكوهها كه بقدرت عاليه
كَيْفَ نُصِبَتْ
كه چگونه برافراشته شده است بر زمين .
وَ إِلَى الْأَرْضِ
و نمى نگرند بر زمين
كَيْفَ سُطِحَتْ
كه چگونه پهن شده است تا جاى آرام مخلوقات باشد .
فَذَكِّرْ
پس پند گوى ايمحمد ايشانرا كه از روى عناد نظر در دلايل مذكور نكنند تا راه برند بقدرت ما
إِنَّما أَنْتَ مُذَكِّرٌ
جز اين نيست كه تو پند دهنده .
لَسْتَ عَلَيْهِمْ
نيستى بر ايشان
بِمُصَيْطِرٍ
مسلط تا اجبار كنى ايشانرا بايمان .
إِلَّا مَنْ تَوَلَّى
ليكن هر كسى روى بگرداند بعد از تذكر
وَ كَفَرَ
و نگرود و حق را بپوشد .
فَيُعَذِّبُهُ اللَّهُ
پس عذاب كند خدا او را
الْعَذابَ الْأَكْبَرَ
عذابى بزرگتر يعنى عذاب آخرت كه اعظم از عذاب دنيا است كه آن قحط و قتل و اسر ايشانست .
إِنَّ إِلَيْنا
بدرستيكه بسوى ماست يعنى به حكم ما
إِيابَهُمْ
بازگشت ايشان .
ثُمَّ إِنَّ عَلَيْنا
پس بتحقيق كه بر ما است
حِسابَهُمْ
شمار اعمال ايشان در محشر اين آيه جامع وعد پيغمبر است و وعيد كفار و خلاصهء معنى آنست كه ايمحمد اندوه و ملال بر خاطر عاطر خود راه مده كه كفار اگرچه با تو معانده ميكنند و آزار و ايذا به تو ميرسانند بازگشت ايشان به حكم ما است و عنقريب از دغدقهء ايشان فارغ شوى .
سورة الفجر
ثلثون آية مكية ابى ابن كعب از پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله و سلّم روايت كرده كه هر كه اين سوره را در ليالى عشر ذى الحجه بخواند آمرزيده شود و اگر در آن روزها بميرد بيحساب ببهشت رود از ابى عبد اللّه عليه السّلام روايت كرده كه سورة الفجر بخوانيد در فرايض كه اين سورهء حسين بن على عليه السّلام است
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ
وَ الْفَجْرِ
و سوگند به اول صبح كه مانند عمود از افق ظاهر مىشود و راست ميايستد و اين پيش از صبح دوم است باندك زمانى و آن وقت مناجات و مجال دعاى