سورة المرسلات
خمسون آية مكية ابى بن كعب از حضرت رسالت صلى اللّه عليه و آله و سلّم روايت كرده كه هر كه سورة المرسلات بخواند در نامه او ثبت كنند كه از مشركان نيست و هر كه اين سوره بخواند از شر جن و انس در پناه خداى باشد و او را از زمره مؤمنان نويسند حق سبحانه او را به پيغمبر همنشين سازد
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ
وَ الْمُرْسَلاتِ
سوگند بفرشتگان فرستاده شده
عُرْفاً
به جهت نيكوئى يعنى بامر و نهى كه موجب هدايتست بآيات قرآن كه فرستاده شده است براى نيكوئى و خيرخواهى بندگان يا ببادهاى كه روان گردانيده شدهاند متتابع و متعاقب يكديگر يا بنفوس كامله كه فرستاده شدهاند با بدان به جهت استكمال آن و قول اول منقولست از امير المؤمنين عليه السّلام .
فَالْعاصِفاتِ
پس سوگند بملائكه كه جهنده و سخت روندهاند
عَصْفاً
سخت جهنده و رفتنى در امتثال و اوامر الهى مانند وزيدن باد يا آيات قرآنى كه محو كننده و زايل سازنده احكامند يعنى ناسخ شرايع و اديان متقدمه است و يا ببادهاى جهنده به سختى جهة تعذيب كفار يا بنفوس كامله كه برنده و نيست سازندهاند ما سواى حق را .
وَ النَّاشِراتِ
و سوگند بفرشتگان كه نشر كنندگانند شرايع و كتب را و منتشر سازنده اجنحه خود نزد فرود آوردن وحى بانبيا
نَشْراً
منتشر ساختنى بآيتهاى قرآنى يا ببادهاى پراكنده براى استراحت بندگان يا بنفوس كامله كه نشر كننده نفوساند كه مردهاند بجهل و ضلالت بالقاى علم و هداية در دل ايشان .
فَالْفارِقاتِ
پس سوگند بملائكه كه جدا كننده مر حق و باطل را از يكديگر
فَرْقاً
جدا كردنى بآيات قرآن كه جدا كننده خيراند از شر يا برياح كه متفرق سازنده اشراراند يا بنفوس كامله كه فارق حق و باطلاند از هم .
فَالْمُلْقِياتِ
پس سوگند بفرشتگان كه افكندگانند به پيغمبران
ذِكْراً
وحى را بآيات قرآن كه القاى ذكر حق ميكنند در ميان عالميان يا بادهاى كه سبب ذكر ميشوند و يا بنفوس كامله كه افكندهء ذكراند در قلوب بندگان .
عُذْراً
به جهت عذر محقان و صواب كاران
أَوْ نُذْراً
يا بيم كردن مبطلان تبه روزگار يعنى القاى ذكر به جهت آنست كه اهل حق اعتذار جويند به خدا بتوبه و استغفار در وقت مشاهده نعمتهاى الهى و تفكر در آلاى پادشاهى و دلايل قدرت وى حاصل كه حق سبحانه و تعالى بامور مذكوره قسم ياد ميفرمايد بر اينكه .
إِنَّما تُوعَدُونَ
جز اين نيست كه آنچه وعده داده ميشويد از