وَ ما تُقَدِّمُوا لِأَنْفُسِكُمْ مِنْ خَيْرٍ تَجِدُوهُ عِنْدَ اللَّهِ
و آنچه از پيش فرستيد براى نفسهاى خود از نيكى بيابيد آن را نزد خداى
هُوَ خَيْراً وَ أَعْظَمَ أَجْراً
بهتر از آنكه مؤخر گردانيد فرستادن آن را به وصيت نزد موت يا بهتر از متاع دنيا و بزركتر از روى مزد چه يكى را ده تا هفتصد و از آن نيز بيشتر
وَ اسْتَغْفِرُوا اللَّهَ إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَحِيمٌ
و طلب آمرزش كنيد از خداى تعالى بدرستيكه خداى آمرزنده است گناه بندگان تايب را و مهربان بايشان .
سورة المدثر
مكية ست و خمسون آية ابى بن كعب از پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله و سلّم رواية كرده كه هر كه سورهء مدثر بخواند بعدد هر كه تصديق بمحمد نموده و تكذيب وى كرده او را ده حسنه بدهند و خواننده اين سوره را از صديقان و شهيدان و صالحان نويسند و از جميع بليات رستگار باشد و هر كه اين سوره را در نماز فريضه بخواند حق تعالى او را از رفيق محمد صلّى اللّه عليه و آله و سلّم نويسد و بدانكه چون حق تعالى امر فرمود پيغمبر را در آخر المزمل به نماز و غير آن در مفتتح اين سوره او را امر كرد بانذار و فرمود كه
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ
منقولست كه حضرت رسالت صلّى اللّه عليه و آله و سلّم فرمود كه در زمان فترت وحى در وادى ميرفتم ناگاه مرا آواز دادند كه يا محمد انك رسول اللّه از چپ و راست پيش و پس نگاه كردم كسى را نديدم بر بالا نگريستم ديدم همان ملك را كه در غار حرا به من آمده بود بر كرسى نشسته بود ميان آسمان و زمين از سطوت و هيبت او خوفى عظيم بر من نشست پس وحى به من القا كرده و غايب شد بخانهء خديجه بازگشتم و گفتم مرا بپوشان من در انديشه بودم كه از جانب حضرت احديت وحى آمد كه
يا أَيُّهَا الْمُدَّثِّرُ
ايجامه در سر كشيده .
قُمْ
برخيز از خوابگاه خويش گويند اين اول سوره بود كه نازل شد و نزد بعضى مراد دثار نبوتست يعنى اى لباس نبوة در برافكنده قيام نماى به اداى مراسم نبوت
فَأَنْذِرْ
پس بترسان بندگانرا يعنى كسانى را كه غير او سبحانه را پرستند و در حق او عصيان ورزند .
وَ رَبَّكَ فَكَبِّرْ
و پروردگار خود را بتعظيم ياد كن .
وَ ثِيابَكَ فَطَهِّرْ
و جامه هاى خود را پاك ساز از نجاسات چه تطهير ثياب واجب است در نماز .
وَ الرُّجْزَ فَاهْجُرْ
و از گناهان كناره گير مراد آنست كه بر هجران ثابت قدم باش چه آنحضرت از جميع اثم معصوم بوده .
وَ لا تَمْنُنْ تَسْتَكْثِرُ
و عطا مده در حالتى كه طلب كثرت آن كنى و منت نهى .
وَ لِرَبِّكَ فَاصْبِرْ
و از براى رضاى پروردگار خود پس صبر كن بر اذيت مشركان يا بر مشاق تكاليف ماموره از تبليغ رسالت و