بعد از آن در تهديد مشركان ميفرمايد كه .
وَ ذَرْنِي وَ الْمُكَذِّبِينَ أُولِي النَّعْمَةِ
و بگذار مرا با مكذبان كه خداوندان تنعماند يعنى كار صناديد قريش با من گذار كه من كافىام در جزا دادن ايشان و فارغ ساختن دل ترا از انديشهء ايشان پس غبار ملال بر خود راه مده
وَ مَهِّلْهُمْ قَلِيلًا
و مهلت ده ايشانرا مهلت دادنى اندك يا در زمان اندك يعنى عنقريب مكافات ايشان خواهيم داد و همه را بتيغ ظفر پيكر تو هلاك خواهيم ساخت مرويست كه ميان نزول اين آيه و حرب بدر و هلاك عرب نبود مگر اندك زمانى .
إِنَّ لَدَيْنا أَنْكالًا وَ جَحِيماً
بدرستيكه نزديك ماست در آخرت براى دشمنان بندهاى گران و غلهاى از آتش نيران كه بر آن مقيد شوند .
وَ طَعاماً ذا غُصَّةٍ
و خوردنى با گلو گرفتن كه نه بيرون آيد و نه فرو رود به جهت خشونت و شدت و كراهيت آن كه آن ضريعست و زقوم و غسلين و غساق
وَ عَذاباً أَلِيماً
و عذابى دردناك .
يَوْمَ تَرْجُفُ الْأَرْضُ وَ الْجِبالُ وَ كانَتِ الْجِبالُ كَثِيباً مَهِيلًا
در روزى كه بلرزه در آيد زمين و بجنبند كوههاى با عظمت مانند تلهاى ريك پراكنده يعنى از هيبت آن روز كوههاى سخت از امكنه خود زايل گردند و مانند ريك روان شوند .
إِنَّا أَرْسَلْنا إِلَيْكُمْ رَسُولًا
و بدرستيكه ما فرستاديم بسوى شما اى اهل مكه پيغمبرى عظيم الشان يعنى محمد صلّى اللّه عليه و آله و سلّم
شاهِداً عَلَيْكُمْ
در حالتى كه گواهست بر اقوال و افعال شما
كَما أَرْسَلْنا إِلى فِرْعَوْنَ رَسُولًا
همچنانكه فرستاديم بسوى فرعون فرستادهء را يعنى موسى .
فَعَصى فِرْعَوْنُ الرَّسُولَ
پس عاصى شد فرعون از آن پيغمبر و اجابت دعوت او نكرد
فَأَخَذْناهُ أَخْذاً وَبِيلًا
پس گرفتيم او را گرفتنى گران و غليظ .
فَكَيْفَ تَتَّقُونَ إِنْ كَفَرْتُمْ يَوْماً
پس چگونه نگاه داريد ايمشركان نفسهاى خود را اگر بمانيد بر كفر خود و ايمان نياريد از عذاب روزى كه بسبب شدّة هول و فزع خود
يَجْعَلُ الْوِلْدانَ شِيباً
بگرداند كودكانرا پيران يعنى موى سر ايشان را سفيد سازد مراد كثرت هموم و غموم آن روز است چه بسيارى اندوه آدمى را زود پير گرداند .
السَّماءُ مُنْفَطِرٌ بِهِ
آسمان شكافته شود در آن روز هرگاه آسمان با وجود عظم شكافته شود پس ساير مخلوق ديگر چگونه باشند
كانَ وَعْدُهُ مَفْعُولًا
هست وعده خداى بحدوث اين وقايع كرده شده يعنى لا محاله