قُلْ إِنَّ الْمَوْتَ الَّذِي تَفِرُّونَ مِنْهُ
بگوى اى محمد بدرستيكه آن مرگ كه شما ميگريزيد از آن
فَإِنَّهُ مُلاقِيكُمْ
پس بدرستيكه آن رسنده است بشما و فايده ندهد فرار از آن
ثُمَّ تُرَدُّونَ إِلى عالِمِ الْغَيْبِ وَ الشَّهادَةِ
پس بازگردانيده شويد بسوى داناى نهان و آشكارا
فَيُنَبِّئُكُمْ بِما كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ
پس خبر دهد شما را به آنچه هستيد كه عمل ميكنيد به آن بر وفق آن شما را جزا دهد بعد از ذكر احوال اهل كتاب امر مىكند اهل ايمانرا بعبادة و طاعة كه سرمايهء نعم اخروية است و ميفرمايد كه .
يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا
اى آنان كه گرويدهايد به احكام شريعة مصطفوية
إِذا نُودِيَ لِلصَّلاةِ
چون ندا داده شويد يعنى وقتى كه مؤذن بانك نماز گويد براى نماز در حين بالا رفتن خطيب بر بالاى منبر
مِنْ يَوْمِ الْجُمُعَةِ
در روز جمعة
فَاسْعَوْا إِلى ذِكْرِ اللَّهِ
پس بشتابيد بسوى ياد كردن خداى كه نماز است يا خطبه كه متضمن حمد و موعظه است
وَ ذَرُوا الْبَيْعَ ذلِكُمْ خَيْرٌ لَكُمْ
و بگذاريد خريد و فروخت و ساير عقود را و ترك بيع بهتر است شما را از معامله
إِنْ كُنْتُمْ تَعْلَمُونَ
اگر هستيد كه ميدانيد منافع امور و مضار آن را منقولست كه فخر كردن يهود بر اهل اسلام در سه چيز بود اول آنكه ميگفتند نحن انباء اللّه و احباؤه حق تعالى تكذيب ايشان نمود به اين آيه كه
فَتَمَنَّوُا الْمَوْتَ
دويم آنكه ميگفتند ما از اهل كتابيم حق تعالى تشبيه ايشان بحمارى كه كتب علوم بر او بار است نمود سيم آنكه گفتند ما را از اسبوع روزى هست كه در آن عبادة كنيم يعنى روز شنبه و مسلمانانرا آن نيست حق تعالى روز جمعه را بايشان عطا فرمود و بدانكه مراد بسعى در اين آيه مشى است چه زياده از مشى بر طريق اقتصاد واجب نيست در مذهب اماميه از ابى جعفر عليه السّلام ماثور است كه گفت اگر ميدانستم كه دويدن واجب است هر آينه ميدويدم بمرتبه كه ردا از دوشم مىافتاد و حسن بصرى نيز گفته مراد از آن نشتافتن و نه دويدن است بقدم چه سكينه و وقار سنت است و بيايد دانست كه فضيلت روز جمعه بسيار است و ثواب عبادة آن بيشمار و اخبار متعدده درين باب از سيد ابرار و ائمة اطهار عليه السّلام ماثور است از آن جمله حضرت رسالت صلّى اللّه عليه و آله و سلّم آن را حج درويشان خوانده كه چون قصد مسجد كنند و نماز بگذارند ثواب حجى در نامه اعمال ايشان ثبت كنند و نيز فرمود كه اى بندگان بدانيد كه حق تعالى نماز جمعه را بر شما فرض كرده پس جماعتى كه ترك جمعه كنند در حياة من و بعد از وفات من و حال آنكه ايشان را امام عادل باشد بجهة استخفاف نمودن به آن نماز يا منكر