و موافقة مؤمنان بنى اسرائيل نمود ايشان به آن حضرت ايمان آوردند و بسبب آن قوة يافتند و بر آن دو فرقه غالب شدند
فَأَيَّدْنَا الَّذِينَ آمَنُوا
پس قوة داديم و غالب گردانيديم آنانرا كه گرويده بودند بعيسى و برسالت او تصديق نموده
عَلى عَدُوِّهِمْ
بر دشمنان ايشان
فَأَصْبَحُوا ظاهِرِينَ
پس گشتند آن مؤمنان غلبه كنندگان بر آن كافران در مجاهده و محاربه و گويند معنى آنست كه حجت كسانى كه بعيسى گرويده بودند ظاهر گشت بتصديق محمد صلّى اللّه عليه و آله و سلّم به آنكه عيسى « ع » كلمة اللّه و روح اللّه است .
سورة الجمعة
مكية احدى عشرة آية ابى بن كعب از پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله و سلّم رواية كرده كه هر كه سورة الجمعه بخواند بعدد هر كه نماز جمعه كرده و كند او را ده حسنة بنويسند منصور بن حازم از امام جعفر صادق عليه السّلام رواية كرده كه فرمود هر كه شيعه ماست در شب جمعه اين سوره و سبح اسم بخواند و در نماز پيشين روز جمعه اين هر دو سوره را تلاوة كنند همچنان باشد كه به عمل رسول خدا عمل كرده باشد و ثواب او را نزد خدا بهشت باشد بدانكه چون حق تعالى ختم سورة الصف نمود بترغيب بندگان در عبادت خود افتتاح اين سوره فرمود در بيان قدرت خود و فرمود كه
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ
يُسَبِّحُ لِلَّهِ ما فِي السَّماواتِ وَ ما فِي الْأَرْضِ
به پاكى و پاكيزگى ياد ميكنند مر خدايرا آنچه در آسمانها است از بدايع علوى و آنچه در زمين است از كواين سفلى يعنى همه اشياء موجوده بر وحدانية و بربوبيت و قادرية او سبحانه دالند پس در صفت ذات خود ميفرمايد
الْمَلِكِ
پادشاهى كه ملك او دايم است و بىزوال
الْقُدُّوسِ
پاك از همه سمت عيب و اختلال
الْعَزِيزِ
ارجمند و غالب در جميع احوال كه هيچ كس برو غلبه نكند و گرد مذلت بر دامن كبرياى او ننشيند
الْحَكِيمِ
صواب كار و درست كردار در جميع اقوال كه هر چه كند بر وفق حكمت و مصلحت باشد .
هُوَ الَّذِي بَعَثَ فِي الْأُمِّيِّينَ رَسُولًا مِنْهُمْ
اوست آنكسى كه برانگيخت در ميان ناخوانندگان و نانويسندگان كه اهل مكهاند فرستادهء از جمله ايشان يعنى ناخواننده و نانويسنده مثل ايشان تا رسالت او از تهمة دور باشد چه در غير امى توهم آن مىشود كه معلمى تعليم او كرده باشد چه اكثر عرب خواننده و نويسنده نبودند بخلاف امم ديگر و