و ثبات اقدام در معركه جهاد حاصل كه حق تعالى در اين كلام بندگانرا اعلام فرموده كه واجبست ثبات قدم در معركه جهاد از ابن عباس رواية كرده كه فرمود كان على اذا صف فى القتال كانه بنيان مرصوص فانزل اللّه هذه الاية يعنى حضرت امير المؤمنين عليه السّلام چون در صف قتال قيام مينمود گويا كه صف آن صفدر چون ديوار مستحكم بود و چون اينحال محبوب و مرضى حق تعالى بود اين آيه در حق او نزول يافت و براء از زبير و او از ضحاك رواية كند كه گفت من از ابن عباس شنيدم كه آن جماعت كه حق تعالى ثناى ايشان كرده است و اظهار محبت ايشان نموده على ابن ابى طالبست و حمزة بن عبد المطلب و مقداد بن اسود و بروايت كلبى اين آيه در شان على بن أبي طالب عليه السّلام و حمزة و عبيدة بن حارث و سهل بن حنيف و ابو دجانه نزول يافت و بر هر تقدير حضرت شاه اوليا ممدوح و محبوب خالق الارض و السمأست و حديث مشهور متواتر حضرت رسالت صلّى اللّه عليه و آله و سلّم كه در حق امير المؤمنين عليه السّلام فرمود لأعطين الراية غدا رجلا دالست بر اينكه مراد از اين آيه آنحضرت است و اتباع او نه جمعى كه مكرر از حروب اعدا گريختهاند و بعد از حثّ عباد بر ثبات قدم در جهاد بيان مىكند صدق نيت موسى را بر صبر كردن بر اذية قوم بجهة تسليه حضرت صلّى اللّه عليه و آله و سلّم در شكيبائى بر تكذيب امة و ميفرمايد كه .
وَ إِذْ قالَ مُوسى لِقَوْمِهِ
و ياد كن ايمحمد آن را كه گفت موسى مر گروه خود را كه بنى اسرائيلاند
يا قَوْمِ لِمَ تُؤْذُونَنِي
ايگروه من چرا ميرنجانيد مرا بنا شنودن فرمان من و اظهار نقص و عيب و بهتان و افترا بر من چه گاهى او را ساحر ميگفتند و زمانى نسبت قتل هرون به او ميدادند و غير آن فرمود كه چرا مرا اين نوع ايذاء و آزار ميرسانيد
وَ قَدْ تَعْلَمُونَ أَنِّي رَسُولُ اللَّهِ إِلَيْكُمْ
و حال آنكه بيقين ميدانيد كه من فرستاده خدايم بجانب شما و رسول بايد كه مكرم و محترم باشد پس احترام مرا مرعى داريد و فرمان بريد ايشان بر ضلالت و جهالة ثابت قدم شده سخن او را بسمع قبول نشنودند و دست از ايذاء و آزار بازنداشتند
فَلَمَّا زاغُوا
پس آنهنگام كه بگشتند از قبول فرمان موسى با وجود ادلهء باهره بر صدق نبوةاو
أَزاغَ اللَّهُ قُلُوبَهُمْ
بگردانيد خداى دلهاى آنها را از استقامت يقين يعنى ايشان را در باديهء خذلان فرو گذاشت تا در طريق ضلالت بماندند
وَ اللَّهُ لا يَهْدِي الْقَوْمَ الْفاسِقِينَ
و خداى راه راست نمينمايد گروهى را كه بيرون رفتگانند از دايرهء فرمان و به حال خودشان ميگذارد و نظر لطف از ايشان بازميگيرد .
وَ إِذْ قالَ عِيسَى ابْنُ مَرْيَمَ
و ياد كن اينرا كه گفت عيسى پسر مريم
يا بَنِي إِسْرائِيلَ إِنِّي رَسُولُ اللَّهِ إِلَيْكُمْ
اى فرزندان يعقوب بدرستى كه من فرستادهء خدايم بسوى شما بحجة و برهان
مُصَدِّقاً لِما بَيْنَ يَدَيَّ مِنَ التَّوْراةِ