نيست پس چگونه شما بر ما مزيت فضل داشته باشيد بلكه ما به سمت مزيت و فضل آراسته باشيم حق تعالى آية فرستاد كه اى آنكسانيكه ايمان آوردهايد از خداى بترسيد و در ايمان آوردن به محمد ثابت قدم باشيد تا خداى بشما دهد آنچه وعده داده است بشما و بمومنان اهل كتاب از عطاى كفلين يعنى اجر شما را كمتر از اجر ايشان نگرداند زيرا كه شما مثل ايشانيد در قول
لا نُفَرِّقُ بَيْنَ أَحَدٍ مِنْ رُسُلِهِ
و بعد از آن فرمود كه .
لِئَلَّا يَعْلَمَ أَهْلُ الْكِتابِ
يعنى خداى مومنانرا دو بخش نور و مغفرت ميدهد تا البته بدانند اهل كتاب
أَلَّا يَقْدِرُونَ
كه بتحقيق و يقين قادر نيستند
عَلى شَيْءٍ مِنْ فَضْلِ اللَّهِ
بر چيزى از فضل خدا يعنى از آن كرامتها كه از براى مؤمنان مذكور شده بدان قادر نشوند زيرا كه رسيدن به اين كرامتها فرع ايمانست به سيد كاينات و ايشان به اين سعادت مستعد نشدهاند پس از اين عطيات محروم باشند
وَ أَنَّ الْفَضْلَ
و بدانند كه بدرستى و راستى كه افزونى اجر و ثواب
بِيَدِ اللَّهِ
بدست قدرت خداست
يُؤْتِيهِ
ميدهد آن را
مَنْ يَشاءُ
هر كرا ميخواهد و مصلحت او اقتضا مينمايد
وَ اللَّهُ ذُو الْفَضْلِ الْعَظِيمِ
و خداى خداوند فضل بزرگست يعنى مالك تمام نعمت و عطاى ما لا كلام كه فرا رسيده بخواص و عام و از مجاهد منقولست كه اهل كتاب مى گفتند كه نزديك شد كه پيغمبرى پيدا شود كه حد زند و دست و پايها را قطع كند و زعم ايشان آن بود كه اين پيغمبر از ايشان باشد و چون از ميان عرب پديد آمد بر او حسد بردند و بوى ايمان نياوردند حق تعالى آيهء
لِئَلَّا يَعْلَمَ
فرستاد كه كرامت نبوة و عصمت و منصب رسالت كه بمحمد صلّى اللّه عليه و آله و سلّم اختصاص يافته در تحت قدرت ايشان نيست تا هر جا كه مدعاى ايشان باشد وضع آن نمايند .
سورة المجادله
اثنتان و عشرون آية ابى بن كعب از پيغمبر خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم روايت كند كه هر كه سورة المجادله تلاوة كند در نامهء اعمال او ثبت كنند كه وى از حزب خداست و هيچكس بر او فايق نشود و با او مجادله نتواند نمود و در چشم مردم معتبر و موقر باشد و بايد دانست كه چون حق تعالى ختم سورة الحديد كرد بذكر فضل خود بر بندگان افتتاح اين سوره نموده به بيان فضل خود در اجابة دعوت فرمود كه
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ
آوردهاند كه روزى خوله بنت ثعلبه كه از انصار بود از قوم خزرج نماز ميگذارد و چون حسن الجسم بود شوهرش اوس بن صامت كه برادر عباده بود در حال ركوع