فرمود افضل صدقه آنست كه تصدق كنيد آن را در حالتى كه تندرست باشيد و نفس تو در تصدق كردن به آن ضنه نمايد و اميد بزندگانى خود داشته باشى و از درويشى نترسى و در تعويق نيندازى تا وقتى كه روح بحنجره رسد گوئى مر فلان را اينمال باشد و فلان ديگر را آن مال چهارم و پنجم آنكه در كتمان آن كوشد و آن را باحوج مردمان دهند لقوله تعالى و ان تخفوها و تؤتوها الفقراء فهو خير لكم ششم در عقب آن منت ننهند و اذيت نرسانند لقوله تعالى لا تبطلوا صدقاتكم بالمن و الاذى هفتم آنكه به آن قصد قربت كند و آن را بريا آميخته نسازد چه ريا مذموم است و مثمر عدم ترتب ثواب بر آن عمل هشتم آنكه تصدق را حقير شمرد اگرچه بسيار باشد زيرا كه متاع دنيا قليل است نسبت بنعيم عقبا نهم آنكه از احب اموال او باشد لقوله تعالى لن تنالوا البر حتى تنفقوا مما تحبون دهم آنكه با وجود احتياج خود به آن تصدق نمايد زيرا كه آن اقربست باخلاص و بعد از ترغيب عباد بر انفاق بيان احوال اهل ايمان مىكند در روز معاد بقوله .
يَوْمَ تَرَى الْمُؤْمِنِينَ
ياد كن ايمحمد روز كه ببينى مردان مؤمن را
وَ الْمُؤْمِناتِ
و زنان گرونده را بر صراط
يَسْعى
كه ميرود بشتاب
نُورُهُمْ
روشنى نور ايشان
بَيْنَ أَيْدِيهِمْ
در پيش ايشان
وَ بِأَيْمانِهِمْ
و بجانب راست ايشان تخصيص اين دو جهت جهت آنست كه نامهء اعمال سعدا در آن روز پيش رو و بجانب راست ايشان دهند همچنانكه نامهء اعمال اشقيا بر پس پشت و بجانب چپ بايشان رسد پس اين نور در اين دو جهت علامت آن خواهد بود كه ايشان بحسنات خود سعيدند و بصحايف سفيد خود فائز و باعيش باشند و بسبب اين نور چون برق بر صراط بگذرند و هر چند در رفتن سرعت كنند نور ايشان نيز در جانب راست و در پيش ايشان سرعت كند تا آنكه ببهشت درآيند از ابن مسعود نقل است كه نور هر كس بر قدر عمل وى باشد نور يكى از صنعا بود تا عدن و از ديگرى برابر كوهى و از كسى ديگر به مقدار نخلى و ادناى نور آن بود كه صاحبش موضع قدم خود ببيند و بعضى مؤمنان باشند كه نور ايشان بمرتبهء رسيده باشد كه آتش دوزخ را فرو نشاند و چون از صراط بگذرد آواز آيد كه ايمؤمن زود بگذر كه نور تو آتش مرا فرو نشاند القصه هر يك از مردمان بر قدر مرتبهء خود نور پيش ايشان و از دست راست ايشان ميرود تا بدر بهشت روند و درين حال كه در بهشت آيند فرشتگان استقبال ايشان كرده گويند
بُشْراكُمُ الْيَوْمَ
مژده باد شما را امروز
جَنَّاتٌ
كه خولست در بوستانهاى پر از اشجار و اثمار
تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ
كه ميرود از زير منازل يا اشجار آن جويهاى آب
خالِدِينَ فِيها
در حالتى كه جاويدان باشيد در آن
ذلِكَ
اين بشر اى