سورة الحديد
عشرون و سبع آية ابى بن كعب از سيد عالم روايت كرده كه هر كه سورة الحديد را بخواند در نامهء اعمال او ثبت كنند كه او آنكس استكه به خدا و رسول ايمان آورده و از ابو جعفر روايتست كه هر كه سوره مسبحات قرائت كند پيش از آنكه خواب كند نميرد تا قائم مقام ما را صلوات اللّه عليه نبيند و چون از دار دنيا بيرون رود در جوار حضرت رسالت صلّى اللّه عليه و آله و سلّم باشد و از ابو عبد اللّه منقولستكه هر كه در نماز فريضه سورة الحديد و مجادلة مداومت نمايد خداى تعالى هرگز عذاب او نكند و هرگز در مال و نفس او بدى نرسد و بدن او از جميع خلال و آفت خسارت دور باشد و بدانكه حق تعالى چون ختم سورة الواقعة نمود بتسبيح افتتاح اين سوره نيز بتسبيح كرد و فرمود
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ
سَبَّحَ لِلَّهِ
تسبيح و تنزيه گفت مر خدايرا از آنچه لايق كمال و شايسته جلال وى نيست از صفات نقص و به پاكى و پاكيزگى ياد آورد
ما فِي السَّماواتِ
آنچه در آسمانهاست از ملائكه و نجوم و شمس و قمر و غير آن
وَ الْأَرْضِ
و آنچه در زمين است از حيوانات و جمادات و جز آن حاصل كه تسبيح او سبحانه عام است در هر چه خلق آن فرموده كقوله و ان من شىء الا يسبح بحمده نسبيح ذوى العقول بزيانست و تسبيح غير ايشان بظلال كقوله ظلالهم بالغدو و الآصال يا آنچه در اوست از ادله داله بر وحدانيت او بر صفات جلال و نعمت كمال او كه به آن از جميع خلق مبين گشته و از حجج باهره بر عدم مشابهة او بخلق و گويند ما بمعنى من است از قبيل و نفس و ما سويها كه بمعنى من سويها است يعنى تنزيه كرد و نماز گذارد مر خدايرا هر كه در آسمانهاست از فرشتگان و هر كه در زمينست از مؤمنان جن و انس
وَ هُوَ الْعَزِيزُ
و اوست غالب در هر چه خواهد
الْحَكِيمُ
دانا بهر چه فرمايد .
لَهُ مُلْكُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ
مرور است پادشاهى آسمان و زمين چه او موجد آنست و متصرف در آن و همه در قبضهء قدرت اوست هيچكسرا نميرسد كه منع او نمايد از تصرف و اگرچه پادشاه عظيم القدر و جليل الشان باشد
يُحْيِي
زنده ميگرداند هر كرا ميخواهد
وَ يُمِيتُ
و ميميراند احياء را در دنيا پس احياى اموات مىكند در دنيا يعنى نطفه را حيوان ميسازد و ميميراند زندگان را نزد انقضاى آجال
وَ هُوَ عَلى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ
و او بر همه چيزها تمام القدر تست يعنى قدرت تمام دارد بر معدومات بايجاد انشاء و بر موجودات بتغيير و فنا و بر