ايشان به اين طريق است كه از روى نياز و تضرع ميگويند
رَبَّنا
اى پروردگار ما
وَسِعْتَ كُلَّ شَيْءٍ
فرارسيده به همه چيزى
رَحْمَةً وَ عِلْماً
از روى دانش يعنى رحمة و علم تو به همه چيز رسيده
فَاغْفِرْ لِلَّذِينَ تابُوا
پس بيامرز آنانى را كه توبه كردهاند و از شرك و معاصى دور شدهاند
وَ اتَّبَعُوا سَبِيلَكَ
و پيروى كردهاند راه ترا كه طريق ايمانست
وَ قِهِمْ
و نگهدار ايشان را
عَذابَ الْجَحِيمِ
از عذاب آتش سوزان و بدانكه استغفار فرشتگان براى تايبانست يا آنكه ايشان موعودند بغفران كه زيادتى ثوابست و مزية درجهء ايشان .
رَبَّنا
اى پروردگار ما لطف كن بر تايبان
وَ أَدْخِلْهُمْ
و درآور ايشان را
جَنَّاتِ عَدْنٍ
در بوستانهاى با اقامت كه بهشت دايمست
الَّتِي
آن بوستانهائى كه بمحض لطف و فضل
وَعَدْتَهُمْ
وعده دادهء ايشانرا به آن بر زبانهاى پيغمبران
وَ مَنْ صَلَحَ
و نيز در آر با ايشان در بهشت كسانى را كه عمل شايسته كرده باشند
مِنْ آبائِهِمْ
از پدران ايشان
وَ أَزْواجِهِمْ
و زنان ايشان
وَ ذُرِّيَّاتِهِمْ
و فرزندان ايشان تا تاببان بديدار ايشان مستانس شوند و سبب زيادتى مسرت ايشان شود
إِنَّكَ
بدرستى كه تو
أَنْتَ الْعَزِيزُ
توئى غالب مطلق كه از هيچ مقدورى عاجز نميشوى
الْحَكِيمُ
دانا كه هر چه كنى بر وفق حكمت و مصلحت باشد و از جملهء وفا بعهد است پس بوعدهء خود ايشانرا در بهشت درآور .
وَ قِهِمُ السَّيِّئاتِ
و نگه دار ايشانرا از عقوبات كه جزاى بديهاست و يا نگهدار صلحاى اهل ايمان را از خطيئات
وَ مَنْ تَقِ السَّيِّئاتِ
و هر كرا نگهدارى از عقوبات
يَوْمَئِذٍ
در روز جزا
فَقَدْ رَحِمْتَهُ
پس بدرستى كه بخشيدى او را و بروضهء جنة رسانيدى و يا هر كرا يارى دارى از معاصى در دنيا پس رحمة كردى بر او در روز جزا و از عذاب رهانيدى
وَ ذلِكَ
و آن باز داشتن تو از عقوبة و معصيت
هُوَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ
آنست فيروزى بزرگ و ظفر بزرگوار چه آن موجب سعادة جاودانيست و نعمة نامتناهى و بعد از آن از احوال اهل شرك و جدال در روز جزا بيان مىكند .
إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا
بدرستيكه آنان كه نگرويدند بوحدانيت خدا و تصديق ننمودند بنبوت خاتم الانبيا
يُنادَوْنَ
ندا كرده شوند يعنى كه بدوزخ درآيند و با نفسهاى آماده خود دشمنى آغاز كرده زبان بعتاب و ملامة بگشايند كه چرا در زمان اختيار ايمان نياورديم و ملائكه ايشان را