شود اين سخن قبل از زوال گره زبان او بود و پيش از دعا در ازالهء آن
فَأَرْسِلْ
پس بفرست جبرئيل را
إِلى هارُونَ
بسوى برادر من هرون و او را شريك من گردان در رسالت تا باعانت او نزد فرعونيان رويم
و
لَهُمْ عَلَيَّ ذَنْبٌ
و مر ايشان راست بر من دعوى گناهى مراد قتل قبطى است و تسميه قتل او بذنب بر زعم ايشانست يعنى چنان كه ايشان كشتن من قبطى را گناه ميدانند
فَأَخافُ أَنْ يَقْتُلُونِ
پس ميترسم از آنكه بكشند مرا بعوض آن قبطى قبل از آنكه اداى رسالت كنم مراد او استمداد است و استظهار در رفع بليه و امر دعوت نه تعلل
قالَ
گفت خداى
كَلَّا
نه چنان است كه ايشان بر تو دست يابند
فَاذْهَبا
پس برويد شما يعنى تو و برادرت هرون
بِآياتِنا
بنشانهاى ما يعنى بمعجزاتى كه دليل قدرت ما و حجت نبوت تو باشد
إِنَّا مَعَكُمْ
بدرستيكه ما با شمائيم مراد موسى و هرون است كه با فرعون مناظره كنند
مُسْتَمِعُونَ
شنوندهايم آن چيزى را كه ميان شما و فرعون رود يعنى هر چه شما گوئيد و كنيد بر ما پوشيده نيست پس شما هر دو را بر او غالب سازيم
فَأْتِيا فِرْعَوْنَ
پس بيائيد بفرعون فقولا پس بگوئيد به او
إِنَّا رَسُولُ رَبِّ الْعالَمِينَ
بدرستى كه ما هر يك فرستادهء پروردگار عالميانيم
أَنْ أَرْسِلْ
آنكه بفرستى
مَعَنا بَنِي إِسْرائِيلَ
با ما بنى اسرائيل را يعنى دست از ايشان بدار تا با ما به زمين شام آيند و در فلسطين توطن نمايند كه مسكن آباى ايشان بوده و گويند مدت چهارصد سال بود كه فرعون بنى اسرائيل را كه سيصد هزار بودند به بندگى گرفته بودند پس موسى بفرمان الهى با برادر خود هرون بدرگاه فرعون آمدند و مدت يك سال در آنجا مقام كردند و به جهت عدم اعتبار هيچكس سخن ايشان را بفرعون نرسانيد تا آخر روز مسخره نزد فرعون مسخرگى مى كرد در ميان سخن گفت دو كس هستند كه از من ديوانهترند چه مدت يك سال است كه بر در اين سراى دعوى پيغمبرى ميكنند چون فرعون اين را بشنيد فرمود ايشان را درآريد تا با ايشان مزاح و ظرافت كنيم
چون ايشان را درآوردند فرعون موسى را بشناخت بر سبيل عرض منت بر او
قالَ
گفت اى موسى
أَ لَمْ نُرَبِّكَ
نه ترا پروريديم
فِينا
در ميان خويش
وَلِيداً
در حالتى كه طفل بودى نزديك بولادت
وَ لَبِثْتَ فِينا
و درنك كردى در منزل ما
مِنْ عُمُرِكَ
از زندگانى خود
سِنِينَ
سالها يعنى چندين سال با ما زندگانى كردى و اوقات گذرانيدى گويند موسى دوازده سال