محق و حق تعالى اعطاى لطف و توفيق به كسى مىكند كه فايده دهد به او و به آن خود را از ضلالة بسرحد هدايت رساند اما كسانى كه در جحود و عناد و انكار بر وجهى باشند كه اصلا نظر التفات بجانب دلايل هادية نميكنند با وجود وضوح آن بر طريق حق تعالى ايشانرا واگذاشته منع الطاف نمايد از ايشان همچنانكه واعظ منع موعظه مينمايد از كسى كه ميداند كه موعظه به آن فايده نخواهد داد و چون چنين است
فَاصْبِرْ
پس شكيبائى كن اى محمد
إِنَّ وَعْدَ اللَّهِ
بدرستى كه وعدهء خداى بنصرت و اعلاى كلمه و غالب شدن دين تو بر جميع اديان
حَقٌّ
درست و راستست و حق تعالى به آن وفا خواهد كرد چه خلاف در وعدهء او موجب قبح است پس البته تجاوز از وعده نخواهد كرد
وَ لا يَسْتَخِفَّنَّكَ الَّذِينَ لا يُوقِنُونَ
و بايد كه ترا بخفت و سبكبارى ندارند آنان كه بيگمان ميشوند در امر معاد يعنى بايد كه به جهت تكذيب ايشان امر بعث را و ايذاى ايشان ترا در دعوى توفيق و راه نيابد چه ايشان اهل شك و ضلالند و اين از ايشان بديع نيست و تو در امر دين خود ثابت قدم باش و در دعوة راسخ شو
سورة لقمان
اربع و ثلثون آية مكية ابى بن كعب از پيغمبر خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم روايت كرده كه هر كه سورة لقمان بخواند در قيامت رفيق و مصاحب لقمان باشد و بعدد هر كه امر بمعروف و نهى از منكر كند حق تعالى او را ده حسنه بنويسد و محمد بن جبير از پدر خود روايت كرده كه ابو جعفر عليه السّلام فرموده كه هر كه سوره لقمان قرائة كند در شب حق تعالى سى فرشته را بر او موكل كند كه حفظ او نمايد از ابليس و جنود او تا بصبح و اگر در روز تلاوت نمايد نگهبانى او نمايد از ايشان تا بشب
و بدانكه حق تعالى ختم سورة الروم فرمود بذكر آيات داله بر صحت نبوت و استفتاح اين نمود بذكر آيات قرآن و فرمود كه
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ - الم
دانسته شد كه حروف مقطعه مبادى سور و مفاتيح كنوز عبرند و در الم گفتهاند كه الف اشارتست بانا و لام بلى و ميم بمنى يعنى انا اللّه و لى جميع صفات الكمال و منى الغفران و الاحسان منم معبود به حق و مراست صفات كمال و از منست آمرزش و اعطا و اشهر آنست كه بمعنى انا اللّه اعلم است يعنى منم آن خدائى كه ميدانم چيزها را
تلك اين آيات
آياتُ الْكِتابِ
آيتهاى قرآنست
الْحَكِيمِ
كه خداوند حكمتست و يا محكم و استوار كه در