إِنْ كُنْتُمْ تَعْلَمُونَ
اگر هستيد كه ميدانيد خير را از شر و نفع را از ضرر يعنى تميز ميتوانيد كرد خير و شر را يا اگر هستيد كه نظر كنيد در امور به نظر علم و درايت نه به نظر جهل عماهة پس خواهيد دانست كه اين بهتر است مر شما را از كيش خودتان
إِنَّما تَعْبُدُونَ
جز اين نيست كه مىپرستيد
مِنْ دُونِ اللَّهِ
بجز از خداى
أَوْثاناً
بتان را
وَ تَخْلُقُونَ
و برميبافيد
إِفْكاً
دروغ را در تسميهء آنها بالهه و ادعاى شفاعت ايشان
إِنَّ الَّذِينَ تَعْبُدُونَ
بدرستيكه آنانرا كه پرستش ميكنيد
مِنْ دُونِ اللَّهِ
بجز از خداى
لا يَمْلِكُونَ
نميتوانند و قدرت ندارند
لَكُمْ
مر شما را
رِزْقاً
روزى دادن و خداى ميبايد كه رزاق بندگان باشد و چون ميدانيد كه آنها روزى نميتوانند بشما رسانيد
فَابْتَغُوا
پس بجوييد
عِنْدَ اللَّهِ الرِّزْقَ
نزديك خداى روزى را كه تواناست به روزى دادن بهمهء بندگان
وَ اعْبُدُوهُ
و بپرستيد او را بيگانگى
وَ اشْكُرُوا لَهُ
و شكر گوئيد مر او را كه شكر قيد نعمت عاجله است و صيد نعمت آجله
إِلَيْهِ تُرْجَعُونَ
بسوى جزاى او بازگرديده خواهيد شد پس مستعد جزاى او شويد بعبادت و شكرگزارى
وَ إِنْ تُكَذِّبُوا
و اگر تكذيب كنيد مرا در رسالة
فَقَدْ كَذَّبَ أُمَمٌ
پس بتحقيق كه تكذيب كردهاند رسولان خود را گروههائى
مِنْ قَبْلِكُمْ
پيش از شما بودند چون قوم نوح و شعيب و ادريس و صالح و از تكذيب ايشان مر آن پيغمبران را ضررى نرسيد بلكه آن ضرر بخودشان راجع شد هم در دنيا و هم در عقبى پس از تكذيب شما نيز ضرر نخواهد رسيد مگر بشما
وَ ما عَلَى الرَّسُولِ
و نيست بر فرستاده
إِلَّا الْبَلاغُ الْمُبِينُ
مگر پيغام رسانيدن آشكارا كه مزيل شك باشد و مبين طريق حق و من اين پيغام رسانيدم
ا و لم تروا آيا نمىبينيد و حفص بيا خوانده بصيغهء غيبت يعنى آيا نديدند امتانى كه پيش از شما بودند و تكذيب بعث نمودند كه
كَيْفَ يُبْدِئُ اللَّهُ الْخَلْقَ
چگونه نخست پيدا مىكند خدا آفريدگانرا از ماده و غير ماده و از نيست هست ميسازد
ثُمَّ يُعِيدُهُ
پس بازگرداند ايشانرا بحيوة بعد از موت همچنانكه اول بار
إِنَّ ذلِكَ
بدرستى كه ابداء و اعاده
عَلَى اللَّهِ يَسِيرٌ
بر خداى آسانست زيرا كه در فعل آن محتاج به هيچ چيز نيست و قادر مطلق است و هر كه قادر باشد بر ابداء بدون ماده هر آينه اقدر خواهد بود بر اعاده كه با ماده است و گفتيم بابراهيم كه
قُلْ سِيرُوا