تا بيامرزيم براى شما گناهان شما را زود باشد كه افزونى گردانيم جزاى نيكوكارانرا يعنى ثواب درجات ايشان را زياده گردانيم بر مقدار كردار جزا .
فَبَدَّلَ الَّذِينَ ظَلَمُوا
پس تغيير دادند آنان كه ستم كردند بر خود
مِنْهُمْ
از بنى اسرائيل
قَوْلًا غَيْرَ الَّذِي قِيلَ لَهُمْ
سخن مأمور به را به غير آنكه گفته شده بود مر ايشانرا بر وجه استهزاء يعنى بدل حطه حنطه گفتند
فَأَرْسَلْنا عَلَيْهِمْ رِجْزاً مِنَ السَّماءِ
پس فرو فرستاديم بر تغيير دهندگان عذابى از آسمان يا صاعقه كه طاعون بود
بِما كانُوا يَظْلِمُونَ
بسبب آن بودند كه ستم كردند بر خود بتغيير و تبديل آنچه ايشان را فرموده بوديم بعد از آن به حضرت رسالت ميفرمايد كه .
وَ سْئَلْهُمْ
و بپرس يهود را بر وجه تقريع بتقديم كفر و عصيان و بر طريقه اعلام به آنچه ندانستهء مگر بتعليم الهى و بوحى كه اين معجزه تو باشد بر ايشان پس از ايشان سؤال كن
عَنِ الْقَرْيَةِ الَّتِي كانَتْ حاضِرَةَ الْبَحْرِ
از خبر دهى كه بود نزديك دريا و آن ده ايله بود ميان مدين و طور بر ساحل بحر طبريه و اهل ده بشريعت موسى متشرع بودند و از جمله فرايض بر ايشان تعظيم شنبه بود و در آن روز صيد ماهى بر ايشان حرام بود و نيز ايشان را جائز نبود كه به عمل دنيويه مشغول شوند ايشان خلاف امر الهى كرده بر زبان حضرت داود ( ع ) ملعون گشتند مسخ شدند همچنانكه ميفرمايد كه اهل كتابرا بپرس از خبر اين ديه
إِذْ يَعْدُونَ
چون در گذشتند از حد امر الهى يعنى از تعظيمى كه مأمور بودند در آن
فِي السَّبْتِ
در روز شنبه كه آن ترك صيد ماهى بود و ايشان از اين امر تجاوز كردند
إِذْ تَأْتِيهِمْ حِيتانُهُمْ يَوْمَ سَبْتِهِمْ
در وقتى كه مىآمدند بديشان ماهيان ايشان در روز شنبهء ايشان يعنى در روزى كه حرام بود بر ايشان شكار ماهى ماهيان مىآمدند
شُرَّعاً
در حالتى كه ظاهر شده بودند بر روى آب و سرها برداشته
وَ يَوْمَ لا يَسْبِتُونَ
در روزى كه عمل سبت نميكردند يعنى بتعظيم آن روز مأمور نبودند چون يكشنبه و غير از ايام هفته
لا تَأْتِيهِمْ
نميآمد بديشان ماهيان مرويست كه چون روز شنبه در آمدى ماهيان بسيار ظاهر شدندى بر روى آب و بازى كردندى و چون روز شنبه بگذشتى برفتندى و تا شنبه ديگر كسى ماهى نديدى
كَذلِكَ نَبْلُوهُمْ
همچنين آزمائيم ايشان را يعنى معامله آزمايندگان كنيم
بِما كانُوا يَفْسُقُونَ
به آنچه هستند كه از سر جهل بيرون مىروند از دائرهء فرمان آوردهاند كه چون اهل ايله ماهيان را بسيار بر روى آب ميديدند هر يك به مقدار گوسفندى و به جهت نهى آن در آن روز بر ايشان