گروه گروه از اسباط يعنى بنى اسرائيل را گردانيديم امت متعدده هر سبطى امتى و تخصيص ايشان به اين عدد جهت آنست كه هر سبطى از نسل فرزندى بود از فرزندان يعقوب كه دوازده بودند و تقرير ايشان جهت آنست تا افاضل از مفضول متميز شوند
وَ أَوْحَيْنا إِلى مُوسى إِذِ اسْتَسْقاهُ قَوْمُهُ
و وحى كرديم بسوى موسى وقتى كه آب خواستند از او گروه او در بيابان تيه
أَنِ اضْرِبْ بِعَصاكَ الْحَجَرَ
آنكه بزن عصاى خود را به آن سنگ كه چون بتيه در ميآمدى با تو سخن گفت كه تو را به من احتياج خواهد شد و حالا در توبرهء تست - مرويست كه بنى اسرائيل چون در تيه گرفتار شدند و راه بيرون شدن از آن نتوانستند و از حرارت آفتاب متأذى شده تشنگى بر ايشان غلبه كرد از موسى طلب آب كردند حق تعالى بموسى وحى كرد كه عصا بر سنگ زن موسى آنسنگ را از توبره بيرون آورد و عصا بر او زد
فَانْبَجَسَتْ مِنْهُ اثْنَتا عَشْرَةَ عَيْناً
پس شكافته گشت و گشوده شد از آنسنگ دوازده چشمهء آب بعدد اسباط
قَدْ عَلِمَ كُلُّ أُناسٍ مَشْرَبَهُمْ
بدرستيكه دانستند هر آدمى از سبطى آبشخور خود را و بمشربگاه ديگر نرفتند
وَ ظَلَّلْنا عَلَيْهِمُ الْغَمامَ
و سايبان كرديم بر ايشان ابر را تا از حرارت آفتاب متأذى نشوند
وَ أَنْزَلْنا عَلَيْهِمُ الْمَنَّ وَ السَّلْوى
و فرو فرستاديم بر ايشان من را كه مانند ترنجبين بود در صورت و طعم و مرغى مثابه مرغ سمانى و تفصيل اين در سوره بقره مذكور شد و گفتيم بايشان كه
كُلُوا مِنْ طَيِّباتِ ما رَزَقْناكُمْ
بخوريد بر وجه اباحت از پاكيزهاى آنچيزى كه بمحض عنايت روزى دادهايم شما را و از آن ذخيره منهيد ايشان خلاف كردند بعضى از من و سلوى ذخيره نهادند فاسد گشت
وَ ما ظَلَمُونا
و ستم نكردند بر ما در آن ذخيره نهادن و غير آن از معاصى
وَ لكِنْ كانُوا أَنْفُسَهُمْ يَظْلِمُونَ
و ليكن بودند كه از نافرمانى بر نفسهاى خود ستم ميكردند و آخر بسزا و جزاى خود رسيدند .
وَ إِذْ قِيلَ لَهُمُ اسْكُنُوا هذِهِ الْقَرْيَةَ
و چون گفته شديد شما كه ساكن شويد در اين ده كه از قراى بيت المقدس است و آن ديه اريحا بود يا ايليا
وَ كُلُوا مِنْها حَيْثُ شِئْتُمْ
و بخوريد از ميوها و طعامهاى اين ده از هرجا كه خواهيد
وَ قُولُوا حِطَّةٌ
و بگوئيد كه درخواست ما حطه است مراد به اين كلمه استغفار است يعنى بگوئيد بار خدايا گناهان ما را بيامرز
وَ ادْخُلُوا الْبابَ سُجَّداً
و در آئيد بدرى از درهاى اين ديه در حالتى كه سجده كنندگان باشيد براى شكر گذارى يا براى خلاصى از بيابان تيه
نَغْفِرْ لَكُمْ خَطِيئاتِكُمْ سَنَزِيدُ الْمُحْسِنِينَ