[ سوره سبإ ( 34 ) : آيات 21 تا 22 ]
وَ ما كانَ لَهُ عَلَيْهِمْ مِنْ سُلْطانٍ إِلاَّ لِنَعْلَمَ مَنْ يُؤْمِنُ بِالْآخِرَةِ مِمَّنْ هُوَ مِنْها فِي شَكٍّ وَ رَبُّكَ عَلى كُلِّ شَيْءٍ حَفِيظٌ ( 21 ) قُلِ ادْعُوا الَّذِينَ زَعَمْتُمْ مِنْ دُونِ اللَّهِ لا يَمْلِكُونَ مِثْقالَ ذَرَّةٍ فِي السَّماواتِ وَ لا فِي الْأَرْضِ وَ ما لَهُمْ فِيهِما مِنْ شِرْكٍ وَ ما لَهُ مِنْهُمْ مِنْ ظَهِيرٍ ( 22 )
و نبود بر ايشان شيطان را سلطنتى و قوّتى كه ايشانرا جبر تواند كرد بر ضلالت و كفر و ليكن ما او را تخليه كرديم و با مردمان گذاشتيم و از وسوسه تمكين كرديم براى غرضى صحيح و آن آنست كه : تا آنكس كه بآخرت ايمان دارد ممتاز شود از آنكس كه در آخرت به شك باشد و علم ما تعلّق گيرد بايشان بر آن وجه كه از ايشان واقع آيد و خداى تو بر همه چيز نگاهبان است و به همه چيزى داناست . آنگه گفت :
بگو اى محمّد اين كافرانرا كه : بخوانيد كسانى را كه دعوى كرديد كه ايشان بدون خداى تعالى خداياناند مالك نيستند مثقال ذرّهء را از خير و شرّ و نفع و ضرّ در آسمانها و نه در زمين ، و ايشان را با خداى تعالى در آفريدن آسمان و زمين هيچ شركتى و انبازئى نيست و نه خداى را از ايشان هيچ ياورى .
[ سوره سبإ ( 34 ) : آيات 23 تا 24 ]
وَ لا تَنْفَعُ الشَّفاعَةُ عِنْدَهُ إِلاَّ لِمَنْ أَذِنَ لَهُ حَتَّى إِذا فُزِّعَ عَنْ قُلُوبِهِمْ قالُوا ما ذا قالَ رَبُّكُمْ قالُوا الْحَقَّ وَ هُوَ الْعَلِيُّ الْكَبِيرُ ( 23 ) قُلْ مَنْ يَرْزُقُكُمْ مِنَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ قُلِ اللَّهُ وَ إِنَّا أَوْ إِيَّاكُمْ لَعَلى هُدىً أَوْ فِي ضَلالٍ مُبِينٍ ( 24 )
مشركان بتان و معبودان خود را گفتند كه :
« هؤُلاءِ شُفَعاؤُنا عِنْدَ اللَّهِ »
اينان شفيعان مااند نزديك خداى ؛ خداى تعالى گفت : شفاعت سود نكند نزديك خداى مگر براى آن كس كه دستورى دهند در شفاعت كردن او ؛ پس شفيع آن باشد كه بدستورى او شفاعت كند
[ حَتَّى إِذا فُزِّعَ ]
تا آنگه كه ترس از دل ايشان باز برند و دل ايشان از خوف فارغ كنند يعنى دل شفاعت كنندگان از فرشتگان و پيغمبران به آنكه ايشان را دستورى دهند در شفاعت كردن بعضى مفسّران گفتند ترس ايشان از غشيتى بود