باشد و زنجيرها
[ يُسْحَبُونَ ]
ايشان را ميكشند در آب گرم و تافته يعلى بن منيّه « 1 » روايت كرد باسناد از رسول عليه السّلام كه او گفت : خداى تعالى در دوزخ ابرى سياه برآرد و ايشان را گويد : شما را چه آرزوست ؟ - ايشان گويند : آب سرد ، بفرمايد تا از آن ابر براى ايشان غلّها و سلاسلها ببارد و بجاى باران آن بندها بر سر بندهاى ايشان بند شود غل بر غل نهاده شود آنگه از آن ابر آتش ببارد و دوزخ گرمتر شود
[ ثُمَّ فِي النَّارِ ]
پس در آتش دوزخ ايشانرا بتابند و بسوزند چنان كه هيزم را سوزند يعنى ايشانرا هيزم دوزخ كنند
[ ثُمَّ قِيلَ لَهُمْ ]
آنگه ايشانرا گويند : كجا شد آنچه شما آن را مىپرستيديد بدون خداى تعالى ؟ - ايشان گويند كه : از ما گم شدند و ما را سودى نمىكنند ؛ نه كه ما خود گوئى كه پيش از اين هيچ چيز نمىپرستيديم و هيچكس را عبادت نكرده ؛ از آنكه هر چه كرديم از آن ثمرهء نيافتيم
[ كَذلِكَ ]
همچنين خداى تعالى گمراه كند كافرانرا از معبودان ايشان تا اگر طلب كنند نيابند .
[ سوره غافر ( 40 ) : آيات 75 تا 78 ]
ذلِكُمْ بِما كُنْتُمْ تَفْرَحُونَ فِي الْأَرْضِ بِغَيْرِ الْحَقِّ وَ بِما كُنْتُمْ تَمْرَحُونَ ( 75 ) ادْخُلُوا أَبْوابَ جَهَنَّمَ خالِدِينَ فِيها فَبِئْسَ مَثْوَى الْمُتَكَبِّرِينَ ( 76 ) فَاصْبِرْ إِنَّ وَعْدَ اللَّهِ حَقٌّ فَإِمَّا نُرِيَنَّكَ بَعْضَ الَّذِي نَعِدُهُمْ أَوْ نَتَوَفَّيَنَّكَ فَإِلَيْنا يُرْجَعُونَ ( 77 ) وَ لَقَدْ أَرْسَلْنا رُسُلاً مِنْ قَبْلِكَ مِنْهُمْ مَنْ قَصَصْنا عَلَيْكَ وَ مِنْهُمْ مَنْ لَمْ نَقْصُصْ عَلَيْكَ وَ ما كانَ لِرَسُولٍ أَنْ يَأْتِيَ بِآيَةٍ إِلاَّ بِإِذْنِ اللَّهِ فَإِذا جاءَ أَمْرُ اللَّهِ قُضِيَ بِالْحَقِّ وَ خَسِرَ هُنالِكَ الْمُبْطِلُونَ ( 78 )
اينچه بشما رسيد از آنست كه شما در زمين با فرح و نشاط بوديد فرحى ناحق و نشاطى ناصواب بعبادت اصنام و پرستيدن اوثان
[ ادْخُلُوا أَبْوابَ جَهَنَّمَ ]
درشويد در
هامش
( 1 ) خزرجى در خلاصة تذهيب الكمال گفته : « يعلى بن منية بنون و تحتانية فى ابن أمية » جزرى در اسد الغابه گفته : « يعلى بن أمية بن ابى عبيدة بن همّام بن الحارث بن بكر بن زيد بن مالك بن حنظلة بن مالك بن زيد مناة بن تميم التميمى الحنظلى ابو صفوان و قيل أبو خالد و هو المعروف بيعلى بن منية و هى أمه و هى منية بنت غزوان اخت عتبة بن غزوان ( تا آخر كلام او كه طويل الذليل است ) » .