و با محراب برد و گويد : تو اولىترى تو نماز كن ؛ او نماز كند و عيسى عليه السّلام بوى اقتدا كند آنگه گويد : در شهر بگشاى ، در شهر بگشايند و با دجّال آن روز هفتاد هزار مرد جهود باشند همه با سلاح ، عيسى عليه السّلام بيرون شود چون دجّال در عيسى نگاه كند گداخته شود چنان كه ارزيز « 1 » گداخته شود در آتش و نمك در آب ، آنگه بگريزد عيسى از پس وى برود او را بنزديك باب شرقى دريابد و بكشد و جهودان بگريزند و در پس هر دارى « 2 » و ديوارى و سنگى كه پنهان شوند خداى تعالى آن را بآواز آرد تا گويد : كه در پس من جهودى و كافرى هست اى مسلمان بكش او را ؛ و خداى تعالى در آن وقت كينه از دل مسلمانان بردارد تا با يكديگر دوست باشند و خداى تعالى آفات موذيات بردارد تا اگر كسى دست در دهن مار كند گزند نكند او را ؛ و شير را كه كودكى تعرّض او كند ، گزندش نكند و در ميان مردم شير چنان گردد كه سگ ، و گرگ در ميان گوسفندان همچنان نگهبانى كند كه سگ ، و زمين جمله اسلام باشد و كفر ناچيز گردد ، و زمين نبات هم بدان حدّ روياند كه در عهد آدم ، و چندانى بركت باشد كه از نارى چند كس بخورند .
و اين امام كه ذكر او كرده شد امام آخر الزمان است او آنكه عيسى عليه السّلام در پس او نماز كند جز امام معصوم نباشد و او آنست كه رسول صلّى اللّه عليه و آله و سلّم گفت كه : لو لم يبق من الدنيا الّا يوم واحد لطوّل اللّه ذلك اليوم حتّى يخرج رجل من ولدى يواطىء اسمه اسمى و كنيته كنيتى يملأ الأرض قسطا و عدلا كما ملئت جورا و ظلما .
[ سوره غافر ( 40 ) : آيات 58 تا 63 ]
وَ ما يَسْتَوِي الْأَعْمى وَ الْبَصِيرُ وَ الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ وَ لا الْمُسِيءُ قَلِيلاً ما تَتَذَكَّرُونَ ( 58 ) إِنَّ السَّاعَةَ لَآتِيَةٌ لا رَيْبَ فِيها وَ لكِنَّ أَكْثَرَ النَّاسِ لا يُؤْمِنُونَ ( 59 ) وَ قالَ رَبُّكُمُ ادْعُونِي أَسْتَجِبْ لَكُمْ إِنَّ الَّذِينَ يَسْتَكْبِرُونَ عَنْ عِبادَتِي سَيَدْخُلُونَ جَهَنَّمَ داخِرِينَ ( 60 ) اللَّهُ الَّذِي جَعَلَ لَكُمُ اللَّيْلَ لِتَسْكُنُوا فِيهِ وَ النَّهارَ مُبْصِراً إِنَّ اللَّهَ لَذُو فَضْلٍ عَلَى النَّاسِ وَ لكِنَّ أَكْثَرَ النَّاسِ لا يَشْكُرُونَ ( 61 ) ذلِكُمُ اللَّهُ رَبُّكُمْ خالِقُ كُلِّ شَيْءٍ لا إِلهَ إِلاَّ هُوَ فَأَنَّى تُؤْفَكُونَ ( 62 )
كَذلِكَ يُؤْفَكُ الَّذِينَ كانُوا بِآياتِ اللَّهِ يَجْحَدُونَ ( 63 )
هامش
( 1 ) در نسخهء قديمى : « ارژيژ » ( بزاى سه نقطهء پارسى در حرف سوم و پنجم ) .
( 2 ) در برهان قاطع گفته : « دار بر وزن خار مطلق درخت را گويند ( تا آخر كلام او ) » .