بدست گيرد « 1 » و او آيتى باشد از آيات خداى ؛ خداى تعالى اين آيت فرستاد و گفت :
[ فَاسْتَعِذْ بِاللَّهِ ]
من فتنة الدجّال ، از فتنهء دجّال پناه با خداى ده ؛ كه او شنوا و بيناست آنگه گفت : خلق آسمان و زمين مهمتر است و بيشتر از خلق دجّال و ليكن بيشترين مردمان نميدانند يعنى جهودان كه تبجّح « 2 » ميكنند بدجّال و با مؤمنان جدال ميكنند در امر دجّال ، اسماء بنت يزيد روايت كرد كه جمعى پيش رسول آمدند و او را از دجّال پرسيدند ؟ - گفت : پيش از خروج او سه سال باشد كه خداى تعالى در سال اوّل ثلثى باران از آسمان بازگيرد و ثلث نبات زمين ، و سال دوّم دو ثلث از باران و نبات بازگيرد ، و سال سيّم همه بازگيرد تا همهء جانوران و چهارپايان بميرند . ابو امامه گفت : روزى رسول صلّى اللّه عليه و آله و سلّم خطبه كرد و بيشتر آن خطبه حديث دجّال و فتنهء او بود و تحذير از فتنهء او و گفت : اى مردمان بدانيد كه در زمين هيچ فتنهء از فتنهء دجّال عظيمتر نيست و خداى تعالى هيچ پيغمبرى نفرستاد و الّا كه ايشان امّت خود را ازو بترسانيدند و از فتنهء وى و من آخرين پيغمبرانم و شما آخرين امّتان و لامحاله او در روزگار شما بيرون خواهد آمدن اگر من بر جاى باشم من براى هر مسلمانى بحجّت با وى مجادله كنم و اگر نباشم هر مسلمانى بايد كه بحجّت خود قيام كند با او و او از ميان دو كوه بيرون خواهد آمدن ميان شام و عراق و لشكر از چپ و راست بفرستد اى مسلمانان بر جاى خود باشيد كه او اوّل دعوى نبوّت كند گويد كه : من پيغمبرم و از پس من پيغمبر نيست آنگه دعوى كند كه خداى منم ؛ و او ديدنى باشد و خداى ديدنى نيست ، و او اعور باشد و خداى شما اعور نيست ، و بر ميان چشمهاى وى نبشته باشد چنان كه
هامش
( 1 ) در تفسير ابو الفتوح ( ره ) باضافهء « و آبهاى عالم در دست او باشد » .
( 2 ) كذا در همهء نسخ و نسخ خطّى تفسير ابو الفتوح ( ره ) و در منتهى الارب گفته : « تبجح به شادمانه گرديد بوى و بزرگوارى نمود و فخر كرد » ليكن در نسخهء چاپى تفسير ابو الفتوح ( ره ) : « بجاح » ( رجوع شود به ج 4 چاپ اول ؛ ص 527 ؛ س 8 ) .