جز او خداى نيست پس چگونه شما را از عبادت وى بميگردانند ؟ ! و با عبادت و پرستيدن بتان مىآرند ؟ !
[ سوره الزمر ( 39 ) : آيات 7 تا 8 ]
إِنْ تَكْفُرُوا فَإِنَّ اللَّهَ غَنِيٌّ عَنْكُمْ وَ لا يَرْضى لِعِبادِهِ الْكُفْرَ وَ إِنْ تَشْكُرُوا يَرْضَهُ لَكُمْ وَ لا تَزِرُ وازِرَةٌ وِزْرَ أُخْرى ثُمَّ إِلى رَبِّكُمْ مَرْجِعُكُمْ فَيُنَبِّئُكُمْ بِما كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ إِنَّهُ عَلِيمٌ بِذاتِ الصُّدُورِ ( 7 ) وَ إِذا مَسَّ الْإِنْسانَ ضُرٌّ دَعا رَبَّهُ مُنِيباً إِلَيْهِ ثُمَّ إِذا خَوَّلَهُ نِعْمَةً مِنْهُ نَسِيَ ما كانَ يَدْعُوا إِلَيْهِ مِنْ قَبْلُ وَ جَعَلَ لِلَّهِ أَنْداداً لِيُضِلَّ عَنْ سَبِيلِهِ قُلْ تَمَتَّعْ بِكُفْرِكَ قَلِيلاً إِنَّكَ مِنْ أَصْحابِ النَّارِ ( 8 )
اگر بخداى كافر شويد خدايرا چه زيان خداى تعالى از شما و عبادت شما مستغنى است و بىنياز و او راضى نباشد و نپسندد براى بندگان خود كفر را از آن سبب كه رحيم و مهربان است و كفر سبب هلاك ايشانست و او بهلاك ايشان راضى نباشد و اگر شكر گوئيد و شاكر نعمت وى باشيد بپسندد ، بكفر راضى نيست و بشكر راضى است ، آيت را دليلست بر آنكه خداى تعالى مريد طاعت است براى صلاح نفس بندگان و كاره معصيت است براى دفع مضّرت از نفس ايشان
[ وَ لا تَزِرُ ]
و هيچ نفس بار گران نفس ديگرى برنگيرد و بگناه زيد خداى تعالى عمرو را مؤاخذه نكند و اين دليلست بر عدل خداى تعالى
[ ثُمَّ إِلى رَبِّكُمْ ]
پس با خداى شما باشد مرجع و بازگشت شما خبر دهد شما را به آنچه ميكنيد و هيچ چيز از وى غايب نگردد او داناست به آنچه در سينههاى شماست از اسرار و هيچ بر وى پوشيده نماند آنگه گفت :
[ وَ إِذا مَسَّ الْإِنْسانَ ]
و چون بآدمى رسد بلائى و مضرّتى و رنجى و محنتى خداى را بخواند و با درگاه او رود و در وى گريزد پس آنگه كه وى را نعمتى دهد و از محنت بيرون آرد فراموش كند آن محنت و بلا را كه خداى را براى دفع كردن آن ميخواند پيش ازين و خداى تعالى را هم فراموش كند و پديد كند براى خداى همتايانى از بتان و ايشان را مىپرستد چنان كه خداى تعالى را پرستند آنگه رسول را گفت : اى محمّد بگوى مرين كافر كافر نعمت را بر سبيل تهديد كه : تمتّع و برخوردارى گير بكفر خويش اندكى كه تو از جملهء اصحاب دوزخ و ملازمان آتشى .