سورة ص
مكية و هى ثمان و ثمانون اية
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ
مكيست هشتاد و هشت آيه است « 1 » از ابىّ بن كعب روايتست كه : رسول ( ص ) گفت : هر كه اين سورهء ( ص ) بخواند خداى تعالى او را چندان مزد بدهد كه به وزن كوهها باشد كه با داود تسبيح كردند و او را از گناهان صغيره و كبيره نگاه دارند .
و از محمّد باقر عليه السّلام روايتست كه « 2 » : هر كه در شب آدينه اين سوره بخواند او را از خير دنيا و آخرت بدهند آنچه كس را نداده باشند مگر پيغمبر مرسل را يا فرشتهء مقرّب را و خداى تعالى او را ببهشت برد و هر كه را كه وى خواهد از اهل البيت « 3 » او .
[ سوره ص ( 38 ) : آيات 1 تا 4 ]
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ
ص وَ الْقُرْآنِ ذِي الذِّكْرِ ( 1 ) بَلِ الَّذِينَ كَفَرُوا فِي عِزَّةٍ وَ شِقاقٍ ( 2 ) كَمْ أَهْلَكْنا مِنْ قَبْلِهِمْ مِنْ قَرْنٍ فَنادَوْا وَ لاتَ حِينَ مَناصٍ ( 3 ) وَ عَجِبُوا أَنْ جاءَهُمْ مُنْذِرٌ مِنْهُمْ وَ قالَ الْكافِرُونَ هذا ساحِرٌ كَذَّابٌ ( 4 )
نافع ازرق عبد اللّه عبّاس را پرسيد كه :
[ ص ]
چه باشد ؟ - گفت : نام دريائى است كه در مكّه بود و عرش خداى تعالى برو بود آنگه كه نه شب بود و نه روز و ذلك قوله
« وَ كانَ عَرْشُهُ عَلَى الْماءِ »
سعيد جبير گفت كه : نام دريائى « 4 » است كه خداى تعالى
هامش
( 1 ) ابو الفتوح ( ره ) گفته : « بدانكه اين سوره مكّى است و عدد آيات او در عدد بصريان هشتاد و پنج آيت است و در كوفيان هشتاد و هشت و در باقى قرّاء هشتاد و شش و هفتصد و سى و دو كلمه است و سه هزار و بيست و نه حرف است » .
( 2 ) اين روايت در تفسير ابو الفتوح ( ره ) نيست و مأخوذ از تفسير عيّاشى ( ره ) است چنان كه طبرسى ( ره ) در مجمع البيان و ملا فتح اللّه ( ره ) در منهج الصادقين تصريح كردهاند .
( 3 ) در بعضى نسخ : « اهل بيت » .
( 4 ) در نسخهء قديمى صريحا : « درياهى » و در بعضى نسخ : « واديى » .