زود بود كه شما را باز گردانند بخداى كه داناست علم غيب داند و پنهان و آشكار را عالم است و خبر دهد شما را به آنچه كرده باشيد چون جزا و پاداشت آن بشما رسد .
[ وَ آخَرُونَ مُرْجَوْنَ لِأَمْرِ اللَّهِ ]
و گروهى ديگراند تأخير كرده و باز پس داشته ايشان را از بهر امر خداى و كار ايشان در مشيّت و توقّف است يا عذاب كند ايشان را اگر اصرار كنند يا توبهء ايشان قبول كند اگر توبه كنند و خداى تعالى داناست باحوال ايشان حكيم است آنچه فرمايد در حقّ ايشان بر وفق حكمت و علم باشد و ايشان سه كس بودند كعب بن مالك و هلال بن اميه و مراد بن ربيع كه در حقّ ايشان آمد :
[ وَ عَلَى الثَّلاثَةِ الَّذِينَ خُلِّفُوا ]
، از غزات تبوك باز استادند امّا نه از بهر نفاق و ليكن از توانى و تهاون و تقصير و آنگه آن اجتهاد و مبالغت نكردند در توبه كه ابو لبانه كرد و اصحابش رسول صلّى اللّه عليه و آله فرمود تا ايشان را براندند و كس را با ايشان سلام و صباح و مكالمه و و مخالطه نبود و زنان ايشان بيامدند و گفتند : يا رسول اللّه ما از خانهء ايشان برآئيم ؟ - گفت : نه و ليكن ايشان را تمكين مكنيد از مقاربت ايشان برين قاعده بماندند مدّت پنجاه روز با حزن و گريه و خوف و اضطراب و قلق آنگه قبول توبهء ايشان آمد و اين آيت دليل است بر آنكه خداى تعالى را باشد كه قبول توبه نكند و او بقبول توبه متفضّل است چه اگر واجب بودى موقوف نبودى بر مشيّت .
[ سوره التوبة ( 9 ) : آيات 107 تا 108 ]
وَ الَّذِينَ اتَّخَذُوا مَسْجِداً ضِراراً وَ كُفْراً وَ تَفْرِيقاً بَيْنَ الْمُؤْمِنِينَ وَ إِرْصاداً لِمَنْ حارَبَ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ مِنْ قَبْلُ وَ لَيَحْلِفُنَّ إِنْ أَرَدْنا إِلاَّ الْحُسْنى وَ اللَّهُ يَشْهَدُ إِنَّهُمْ لَكاذِبُونَ ( 107 ) لا تَقُمْ فِيهِ أَبَداً لَمَسْجِدٌ أُسِّسَ عَلَى التَّقْوى مِنْ أَوَّلِ يَوْمٍ أَحَقُّ أَنْ تَقُومَ فِيهِ فِيهِ رِجالٌ يُحِبُّونَ أَنْ يَتَطَهَّرُوا وَ اللَّهُ يُحِبُّ الْمُطَّهِّرِينَ ( 108 )
مفسّران گفتند كه بنو عمرو بن عوف مسجد قبا بنمازگاه خود كردند و رسول صلّى اللّه عليه و آله را آنجا بردند تا يكروز نماز جماعت كرد بنو غنم بن عوف كه بنو اعمام ايشان بودند بر ايشان حسد كردند كه ما نيز مسجدى كنيم در پهلوى مسجد ايشان و از رسول صلّى اللّه عليه و آله در خواهيم تا آنجا نماز كند با ما و چون ابو عامر الراهب از شام بازآيد او را امام اين