كه واقعهها بشما رسد از مرگ و قتل كه آنچه ايشان مىخواهند به خود بينند و آنچه بشما مىپسندند بايشان رساد و گردشهاى بد بر ايشان باد خداى تعالى شنونده و دانندهء گفتار و كردار ايشان است .
[ وَ مِنَ الْأَعْرابِ مَنْ يُؤْمِنُ ]
و بعضى ديگر از اعراب كسانىاند كه ايمان دارند بخداى و روز بازپسين يعنى روز قيامت كه از پس او ديگر شب نباشد و آنچه نفقه مىكنند در راه خداى آن را قربتها و وسيلتها مىگيرند و مىدانند نزديك خداى تعالى و [ قربت ] اداى فعلى باشد بر آن وجه كه فرموده باشند طلب رضاى خداى را و ثواب او را ، و نيز صلوات رسول را و استغفار و آمرزش او را بخير و بركت قربتى مىشناسند و ثوابى و رحمتى مىدانند و بحقيقت كه صلوات رسول و دعاى وى ايشان را قربتى و ثوابى است و زود بود كه خداى تعالى ايشان را در رحمت خود برد و بر ايشان رحمت كند و او خدائى است كه آمرزندهء گناهكاران است و بخشايندهء بندگان است كلبى گفت كه :
آيت در بنى غفار آمد و جهينه و بنى أسلم .
[ سوره التوبة ( 9 ) : آيه 100 ]
وَ السَّابِقُونَ الْأَوَّلُونَ مِنَ الْمُهاجِرِينَ وَ الْأَنْصارِ وَ الَّذِينَ اتَّبَعُوهُمْ بِإِحْسانٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمْ وَ رَضُوا عَنْهُ وَ أَعَدَّ لَهُمْ جَنَّاتٍ تَجْرِي تَحْتَهَا الْأَنْهارُ خالِدِينَ فِيها أَبَداً ذلِكَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ ( 100 )
. مىگويد كه : [ سابقان پيشين ] و پيش گيرندگان اوّلين از مهاجر و انصار و آن كسانى كه ايشان را متابعت كردهاند و پيروى نمودهاند بنيكوئى و احسان به آنكه بر راه ايشان رفتند در ايمان و نصرت كردند يعنى پس از ايشان ايمان آوردند و اينان آنان بودند كه پس از مهاجر و انصار ايمان آوردند از سابقان ، و گفتند : آنان بودند كه پس از رسول صلّى اللّه عليه و آله ايمان آوردند در عهد صحابه و در عرف آنان كه در عهد رسول صلّى اللّه عليه و آله بودند و در صحبت او « صحابه » خواندند ايشان را ، و آنان را كه بعد از رسول صلّى اللّه عليه و آله بودند « تابعين » گفتند ، و آنان را كه بعد از صحابه و تابعين بودند اتباع تابعين خواندند حقّ تعالى همه را فرا گرفت و در يك سلك كشيد و گفت كه : ايشان كسانىاند كه خداى از