وَ الَّذِينَ هاجَرُوا فِي اللَّهِ مِنْ بَعْدِ ما ظُلِمُوا
« 1 »
پرده منم 129 پيش چو [ 1 ] برخاستم * از پس اين [ 2 ] نور وصالست و بس
از بروج و اختران 130 بگذر سوى رضوان گراى * تا نه آتش زحمت آرد مر ترا نه زمهرير
مگو بر بام گردون چون توان شد * توان شد ار ز خود بيرون توان شد
تا من منم از تو 131 كى سخن توانم گفت * چون من تو شدم [ 3 ] تو گفته باشى يا من [ 4 ]
از براى صلاح 132 دولت و دين * چشم عقل اوّليست و آخربين
[ دزد در خانه 133 . . . . . [ 5 ] * رو نگهدار خانهء دل و دين
جون نيست شدى به گاه گفتار * گفتار تو شد كلام جبّار [ 6 ] ]
تا نيست نگردى ازين هستى ، هست نگردى از هست او و نميرى و ازو
هامش
( 1 ) - اصل : تو
( 2 ) - سل : آن
( 3 ) - سل : شوم
( 4 ) - سل : با من . ظ : با من
( 5 ) - اصل : ندارد .
( 6 ) - سل : اين دو بيت را ندارد .
( 1 ) - قرآن كريم ، النحل / 41