خوبت از روى لفظ مىگويم * ورنه رويت ز خوب خوبتر است
ص 45
دام بلاست آنچه تو مىخوانيش دلست * ديك هواست آنچ تو مىخوانيش سرست
ص 18 ح ، 120
كمال عاشقى درد و نياز است * چه جاى خواجگى و كبر و ناز است
ره عشاق را پايان نباشد * كه عاشق در دو گيتى سرفراز است
ص 30
هرك را جان عزّ لبّيك است * نامه بر نامه پيك بر پيك است
ص 82
در جهانى كه عقل و ايمانست * مردن جسم زادن جانست
ص 17 ح ، 119
جويى كه در او آب بود جوى آنست
ص 37
اين را گُم كن اگر تو آن مىطلبى * كاين گم شدنت دليل آن يافتنست
ص 24
مردن خلق زندگى دينست * هرچه گفتند سرّ آن اينست
ص 17
از جان برون نيامده جانانت آرزوست
ص 28 ح ، 126