دشمنان خويش را قادرست و توانا .
و اين قصه « 1 » آنچنان بود كه ايشان جهودان بودند و نزديك مدينه حصارى داشتند و با پيغامبر - صلّى اللّه عليه و سلّم - عهد بسته بودند ، كه بر وى بد نينديشند . وقتى پيغامبر - صلّى اللّه عليه و سلّم - در حصار ايشان شد . قصد كشتن او كردند . ايزد تعالى پيغامبر را - صلّى اللّه عليه و سلّم - فرمان داد تا ايشان را اندر حصار كردند ، و چند روز اندر حصار ببودند پس صلح بران افتاد كه خانمان و ضياع و مال يله كنند ، خود با عيال از ناحيت حجاز بيرون روند به سوى شام ، و بنى قريظه هم جهودان بودند عهد پيغامبر - صلّى اللّه عليه و سلّم - بشكستند و با مشركان مكه يار شدند تا خداوند تعالى پيغامبر را - صلّى اللّه عليه و سلّم - فرمان داد و ايشان را اندر حصار كرد ، چند روز ، تا بر حكم سعد معاذ - رضى اللّه عنه - فرود آمدند همه را بكشت و زن و فرزند و خواستهى ايشان به غنيمت گرفت . اين هردو قصه به جايگاه تمام گفته آيد . قصهى بنى نضير اندر سورة حشر و قصهى بنى قريظه اندر سورت احزاب ان شاء اللّه . اينست كه خداوند تعالى گفت
حَتَّى يَأْتِيَ اللَّهُ بِأَمْرِهِ إِنَّ اللَّهَ عَلى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ
وَ أَقِيمُوا الصَّلاةَ
اتموا الصلاة بركوعها و سجودها و طهارتها و حفظ اوقاتها
وَ آتُوا الزَّكاةَ
و اعطوا الزكوات المفروضات من اموالكم . گفت : برپاى داريد مر نمازها را و معنى ديگر ، تمام گزاريد نمازها را به آبدستهاى 51 تمام و وقتهاش نگاه داريد و قرائت « 2 » اندر وى درست خوانيد ، و ركوع و سجود آن تمام نگاه داريد و گفتيم كه اقامت نماز اندر چهار چيز است : اول كار نماز ساخته داريد پيش كه وقت آيد
هامش
( 1 ) . حاشيه : بنى نظير .
( 2 ) . اصل : قرآة .