ريشه دور افتند و به شاخه بچسبند و پيروزى را از غير راه آن بطلبند . هر گروهى از آنها به شاخهاى بچسبد و در برابر هر بادى كه بوزد با آن از اين سو به آن سو مىروند ، با اينكه خداوند به زودى اين مردم گمراه را ، براى بدترين روز گرفتارى بنى اميّه گرد هم جمع مىكند ، چنان كه خداوند در فصل پاييز ميان پارههاى ابر الفت مىافكند و چونان ابر متراكمى به هم پيوندشان مىدهد ، سپس درها را به روى آنها مىگشايد و از خيزگاه سيل وار سرازير مىشوند ، چونان سيل ويران كن باغهاى يمن ، كه سيل عرم بود و يك دسته موش براى ويران كردن آن سدّ برانگيخته شدند ، و از آن تپّهاى هم بر جاى نماند و كوه در هم پكيده ، راه را بر آن نبست . خداوند آنان را در دل دشتها پراكنده ساخت ، و همچون چشمهسارهايى بر روى زمين جارى كرد و آشكارشان نمود ، و با آنها حقوق مردمى را از ديگران باز مىستاند ، و مردمى را براى آواره كردن بنى اميّه در سرزمين ديگران اسكان مىدهد ، و براى اينكه بر آنچه غصب كردهاند مسلّط شوند خداوند به وسيلهء آنها ركنى را لرزان مىسازد و آنها را زير سنگهاى ارم و بلاد شام ، درهم مىشكند و بلاد خرم زيتون را از آنها مىستاند و سوگند به آنكه دانه را مىشكافد و گياه را مىروياند و حيوان را مىآفريند و انسان و حيوان را برمىآورد ، هر آينه اينكه گفتم خواهد بود ، از آن روست كه گويى من اينك شيههء اسبان و چكاچك شمشيران را به گوش مىشنوم .
به خدا سوگند هر آنچه در دست آنهاست پس از آنكه در بلاد برترى و تسلّط يافتند آب شود چنان كه دنبه ، روى آتش ، و هر كس از آنها بميرد گمراه مرده است ، و كار هر كه از آنها برود ، به آستان خداوند عزّ و جل مىكشد و خداوند سبحان توبهء هر كه را خواهد پذيرد ، و اميد مىرود خداوند شيعيان مرا پس از پراكندگى گرد آورد براى بدترين روزى كه در پيش دارند . هيچ كس نسبت به خداوند سبحان اختيارى ندارد و اختيار هر امرى از آن خداست .
اى مردم ! كسانى كه خود را به ناحق به امامت منتسب مىكنند فراوانند ، و اگر شما در بارهء حقّ تلخ يك ديگر را به خوارى نكشانيد و در تحقير باطل ، سستى نكنيد كسى كه همچون شما نيست بر شما جسارت نمىيابد و نيرومندى بر شما سيطره نمىيابد و اطاعت
بهشت كافى (ترجمه روضه كافى) (فارسى) — صفحة 97
مساهمون: آژير
ص٩٧