امر خدا را رد مىكنند .
چه بد است براى ستمكاران ولايت مردم ، پس از ولايت خدا ، و پاداش مردم پس از پاداش خدا و خشنودى مردم ، پس از خشنودى خدا ، و امّت اين چنين گشت در حالى كه بودند در ميان ايشان افرادى كه در پرستش و بندگى خدا كوشش و تلاش مىكردند امّا به ضلالت و گمراهى گرفتارند ، تنها خود را مىبينند و فتنهگرند ، زيرا عبادت و پرستش آنان ، هم براى خود آنان فتنه است و هم براى كسى كه به آنها اقتدا مىكند ، با اينكه رسولان خدا وسيلهء تذكّر ، براى همهء اهل عبادت مىباشند .
همانا يك پيامبر خدا طاعت و عبادت او را به حدّ كمال مىرسانيد و سپس خداوند تبارك را در يك زمينه نافرمانى مىكرد ، و براى همين نافرمانى از بهشت رانده مىشد و در شكم ماهى افكنده يا زندانى مىگشت ، و براى او وسيلهء نجاتى نبود مگر اعتراف و توبه ، تو نظاير احبار يهود ، و رهبان نصارى را در ميان مسلمانان بشناس ، كه كتاب خدا را پنهان مىدارند و تحريف مىكنند ، و در نتيجه نه تجارت آنان سود دارد و نه ايشان در راه هدايت گام برداشتند . بشناس نظاير آنها را در اين امّت ؛ كسانى كه الفاظ و واژههاى قرآن را بر پا مىدارند و حدود و مقرّرات حقيقى آن را تحريف مىكنند و بر خلاف ما ، به تفسير و تطبيق آن مىپردازند . آنان هميشه با سروران و بزرگانند و هنگامى كه جلوداران هوى پرست و دنياطلب ، اختلاف يابند و كشمكش نمايند ، با كسى همراه شوند كه دنياى بيشترى دارد و بر رقيبان خود پيروز شده است ، و اين است حدّ آنها در علم ما ، پيوسته اين چنين هستند در سرشت و طمعشان ، و صداى ابليس يا باطل فراوان ، از زبان آنها شنيده مىشود .
دانشمندان حقيقى به آزار كردن و سختگيرى و زور گويى آنها صبر كنند ، و آنها بر علماء حقيقى عيب گيرند كه آنها را به حق مكلّف سازند و از باطل برحذر نمايند ، و اين در حالى است كه اين با سوادان ( دنياطلب و زشتخو كه در كسوت علماء درآمدهاند ) در ذات خود خيانت پيشهاند و خيرخواهى را پنهان مىكنند ، و اگر گمراهى را ببينند راهنمائىاش نمىكنند و مردهاى را زنده نمىگردانند ، پس چه بد مىكنند ، زيرا خداوند
بهشت كافى (ترجمه روضه كافى) (فارسى) — صفحة 86
مساهمون: آژير
ص٨٦