تفسير آيهء 38 سوره نحل و در زنده شدن ياران امام زمان عليه السّلام
[ 14 ] ابو بصير مىگويد : به امام صادق عليه السّلام عرض كردم : مقصود از اين آيه :
وَ أَقْسَمُوا بِاللَّهِ جَهْدَ أَيْمانِهِمْ لا يَبْعَثُ اللَّهُ مَنْ يَمُوتُ بَلى وَعْداً عَلَيْهِ حَقًّا وَ لكِنَّ أَكْثَرَ النَّاسِ لا يَعْلَمُونَ
« 1 » چيست ؟ فرمود : اى ابو بصير ! اين آيه چه مىگويد ؟ عرض كردم : همانا مشركان مىپنداشتند و براى پيامبر صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم سوگند به هم مىخوردند كه خدا مردهها را زنده نكند . حضرت عليه السّلام فرمود : مرگ بر كسى كه چنين سخنى مىگويد . از آنها بپرس كه مشركان به لات و عزى سوگند مىخوردند يا به خدا ؟ عرض كردم : قربانت گردم تو معناى آن را به من بفهمان . او مىگويد : حضرت عليه السّلام به من فرمود : اگر چنانچه امام قائم عليه السّلام ، از ما ظهور كند ، خداوند جمعى از شيعيان ما را براى او زنده گرداند ، كه شمشيرهايشان را حمايل مىكنند ، و اين خبر ، به گروهى از شيعيان ما رسد كه هنوز نمردهاند ، و به آنها گويند كه فلانى و فلانى و فلانى ، زنده شدهاند و از گور در آمدهاند و اكنون ، در خدمت امام قائم عليه السّلام هستند ، و اين خبر به مردمى از دشمنان ما برسد ، و آنها گويند كه : اين گروه شيعيان چه دروغ پردازند ! امروز هم كه حكومت شماست باز هم دروغ مىگوييد ، نه به خدا اينها زنده نشدند و تا روز قيامت زنده نشوند . حضرت عليه السّلام فرمود : خداوند سخن آنها را حكايت كرده است .
تفسير آياتى از سورهء انبياء و برخورد امام قائم عليه السّلام با بنى اميّه
[ 15 ] بدر بن خليل اسدى مىگويد : شنيدم امام باقر عليه السّلام پيرامون آيهء
فَلَمَّا أَحَسُّوا بَأْسَنا إِذا هُمْ مِنْها يَرْكُضُونَ . لا تَرْكُضُوا وَ ارْجِعُوا إِلى ما أُتْرِفْتُمْ فِيهِ وَ مَساكِنِكُمْ لَعَلَّكُمْ
هامش
( 1 ) « و با سختترين سوگندهايشان به خدا سوگند ياد كردند كه خدا كسى را كه مىميرد برنخواهد انگيخت . آرى ، [ انجام ] اين وعده بر او حق است ، ليكن بيشتر مردم نمىدانند » ( سورهء نحل / آيهء 38 .