اى موسى ! دو كفت را از روى خوارى در برابر من بر زمين زن ، همچون بندهاى كه به درگاه آقايش زارى و ناله مىكند ، زيرا اگر تو چنين كنى ترحّم مىشوى و من كريمترين توانا هستم .
اى موسى ! از فضل و رحمت من بخواه ، زيرا اين هر دو در اختيار من هستند و احدى جز من اختيار آنها را ندارد ، و هنگامى كه از من درخواستى مىكنى ، ببين چه اشتياقى بدان چه نزد من است دارى ! براى هر كارگرى مزدى است ، و ناسپاس هم در آنچه مىكوشد پاداش دريافت مىكند .
اى موسى ! جان خود را از دنيا پاك دار و از آن به يك سو شو ، زيرا كه دنيا از آن تو نيست و تو از آن دنيا نيستى ، و تو را چه كار با خانهء ستمگران ؟ مگر عاملى كه در آن كار خير كند كه براى او چه نيكو خانهاى خواهد بود .
اى موسى ! آنچه را به تو فرمان مىدهم گوش كن ، و هر گاه نظرى دهم به كارش بند .
حقايق تورات را در سينهء خود جاى ده ، و در لحظات شبانه روز در پرتو آن بيدار باش ، و فرزندان دنيا را در سينهء خود جاى مده ، تا آن را چونان پرندهها آشيانهء خود بگيرند .
اى موسى ! دنيازادگان و دنيا داران يك ديگر را مىفريبند و هر كدام آنچه را دارند براى ديگران مىآرايند . براى مؤمن آخرت آراسته شده ، و هميشه نگاهى پر مايه بدان دارند .
شيفتگى او به آخرت ، ميان او و لذّت زندگى مانع شده ، و او را در سحرگاهان به شب زنده دارى مىكشاند ، چونان كردار شتر سوارى كه به سوى هدفى مىراند ، روز را با غم سر كند و شب را با حزن ، خوشا به حال او كه اگر پرده را به كنار زنند ، چه شادى و سرورى را به چشم خواهد ديد . ! اى موسى ! دنيا نطفهاى بيش نيست ، كه نه پاداش مؤمن را سزد ، و نه كيفر نابكار را ، و چاه عميقى است براى كسى كه ، ثواب معاد خود را به يك ليسيدن انگشت ، كه به جا نماند بفروشد ، و به يك دندان زدن كه البتّه نيايد ، و چنين است كه من به تو فرمان مىدهم ، و هر فرمان من رهنمود است .
اى موسى ! اگر ديدى توانگرى به سوى تو روى مىآورد با خود بگو گناهى كردهام كه
بهشت كافى (ترجمه روضه كافى) (فارسى) — صفحة 78
مساهمون: آژير
ص٧٨