من تو را از نطفهاى كه آب چركين بود ، آفريدم و از مشتى خاك كه از زمين پست درهم ، برآوردمش ، و بدينسان انسانى شد كه من او را ساختم بسان آفريدهاى . ميمون باد سمت و سوى من ، و مقدّس باد دست ساختهام . چيزى مانند من نيست و منم زندهء هميشهاى كه از ميان نمىروم .
اى موسى ! هر گاه مرا مىخوانى ترسان و هراسان و دل لرزان باش . براى من چهره بر خاكساى ، و با گرامىترين اعضاء تنت سجده كن ، و به پرستش من در برابرم بايست و با من مناجات كن . و هنگام مناجات با من از دل ، بترس و با توراتم روزگار زندگى را زنده بدار ، و صفات خوب مرا به نادانان بياموز ، و نعمتهاى مرا به ياد ايشان آر ، و به آنها بگو كژراههاى را كه در آن غرقند ادامه ندهند ، زيرا مؤاخذه من دردناك و سخت است .
اى موسى ! اگر پيوند تو با من بگسلد با جز من پيوند نيابى ، پس مرا بپرست و در برابر من مانند بندهاى حقير و تهيدست بايست . خود را نكوهش كن كه آن به نكوهش سزامند است ، و با كتابم بر بنى اسرائيل گردن نفراز ، كه همين بس است براى پند دادن به دلت ، روشن كردن آن ، و اين سخن پروردگار جهانيان است جلّ و علا .
اى موسى ! هر گاه مرا بخوانى و به من اميد برى بتحقيق هر آنچه را از تو سر زده بيامرزم . آسمان از ترس ، مرا به پاكى ياد مىكند و فرشتهها از بيم من هراسناكند ، زمين به طمع رحمتم مرا تسبيح مىگويد و همهء خلايق با زبونى تسبيح گويان منند ، پس به نماز روى آور ، به نماز ، زيرا آن نزد من جايگاهى دارد و منزلتى ، و آن را با من پيوندى است ناگسستنى ، و من با آن پيمانى استوار دارم و بدان پيوند مىدهم آنچه را از آن است چونان زكات قربانى از مال حلال و طعام ، و من جز مال پاكيزهاى را كه قصد از آن ، رضاى من باشد نمىپذيرم ، و صله ارحام را با اين پيوند كه منم خداى رحمان رحيم ، و من آن را به فضل رحمتم آفريدم ، تا بندگان به وسيلهء آن به يك ديگر مهربانى ورزند ، و آن در سراى ديگر نزد من جايگاهى دارد و الا ، و من برندهام از هر آن كس كه آن را ببرد و پيوند برقرار مىكنم با هر آن كس كه با آن پيوند برقرار سازد ، و با هر كه امر مرا تباه كند چنين كنم .
اى موسى ! هر گاه فقيرى نزد تو آمد با نيكوكارى يا بخششى اندك او را گرامى دار ،
بهشت كافى (ترجمه روضه كافى) (فارسى) — صفحة 75
مساهمون: آژير
ص٧٥