و ديدى وسيلهء زندگى مرد از دبر اوست ، و وسيلهء زندگى زن از فرج او ، و ديدى زنان انجمن مىكنند چنان كه مردان ، و ديدى فرزندان عبّاس آشكارا زنانگى را پيشه كردند و خضاب بستند و سر را شانه زدند ، چنانچه زنان براى شوهران خود ، و به مردان پول دادند به خاطر فروجشان .
و ديدى انسان توانگر گرامىتر است از انسان مؤمن ، و ربا پديدهاى است كه بر آن عيب گرفته نمىشود ، و زنان را به زنا بستانند ، و ديدى كه زن با شوهر خود ، بر سر همبستر شدن با مردان سازش كند ، و ديدى بيشتر مردم ، و بهترين خانهها ، آن باشد كه زنان را در فسقشان يارى مىرساند ، و مؤمن را ديدى كه غمگين است و تحقير شده و ذليل ، و ديدى كه بدعت و زنا آشكار شده است و مردم به گواه باطل اعتماد مىكنند ، و ديدى كه حلال حرام ، و حرام حلال ، شمرده مىشود ، و ديدى كه حكم دين به رأى ، معيّن مىشود ، و قرآن و احكامش معطل مانده است ، و براى جسارت به خدا و ارتكاب كار بد ، مردم انتظار شب را نمىكشند ، و ديدى كه مؤمن نمىتواند كارهاى زشت را انكار كند مگر به قلبش ، و ديدى مال فراوانى در راه به خشم آوردن خدا خرج مىشود ، و واليان و فرماندهان كافران را نزديك خويش مىسازند ، و اهل خير را از خود دور مىكنند ، و در حكومت رشوه مىگيرند ، و ديدى فرمانروايى و گرفتن منصب به مزايده گذارده مىشود ، و ديدى مردان با محرمان خود زنا مىكنند ، و بدانها از گرفتن زن اكتفا كنند .
و ديدى كه مرد به صرف تهمت و گمان كشته مىشود ، و به خاطر خواهى مرد نر غيرتورزى كنند ، و جان و مال در راه عشق او دهند ، و ديدى كه مرد را براى همبستر شدن با زن به نكوهش گيرند ، و ديدى كه مرد از كسب هرزگى زنش نان مىخورد ، و اين حقيقت را مىداند و نگهش مىدارد ، و ديدى كه زن بر شوهر خود تسلّط دارد ، و آنچه را شوهر نمىخواهد انجام مىدهد ، و به شوهر خود خرجى و پول جيب مىدهد ، و ديدى كه مرد زن و دخترش را به اجاره مىدهد ، و به خوراك و نوشيدنى پستى راضى است ، و ديدى كه سوگند به خداوند عزّ و جلّ به ناحق فراوان شده ، و ديدى كه قمار بازى پديدار گشته است ، و شراب آشكارا مىفروشند و مانعى ندارد ، و ديدى زنها خود را به كفّار مىبخشند ، و ساز
بهشت كافى (ترجمه روضه كافى) (فارسى) — صفحة 69
مساهمون: آژير
ص٦٩