و استكبار دست شويند ، و چون مدت آنها به سر رسيد ، و لقمهء روزى آنها پايان پذيرفت ، خداوند سبحان آنها را گرفت و ريشهكنشان ساخت . بر سر برخى از آنها سنگ باريد ، و جمعى را صيحهء آسمانى در برگرفت و هلاك كرد ، و گروهى ديگر در آتش سوختند ، و برخى را زمين لرزه نابود كرد ، و جمعى را زمين در خود بلعيد ، و خدا بدانها ستم نكرد ، بلكه اين خود ايشان بودند كه به خويش ستم روا داشتند . همانا هر مدّتى ثبت است ، و چون برگ ثبت به سر رسيد ، اگر براى تو هويدا گردد ، كه ستمكاران در چه مهلكهاى فرو افتند و زيانكاران را چه بسر مىآيد ، از آنچه آنان در آن بسر مىبرند و بدان گرفتار مىآيند ، به درگاه خداوند عزّ و جل خواهى گريخت .
همانا من در ميان شما مانند هارونم در ميان آل فرعون ، و همچون باب حطّه در بنى اسرائيل و چونان كشتى نوح در قوم نوح . منم نبأ عظيم ، و صدّيق اكبر ، و در كوتاه مدّت ، خواهيد دانست آنچه را كه به شما وعده شده است ، و آيا اين حكومت شما جز مانند يك دم ليسيدن و مزهچشى نوشنده است ، و چيزى جز چرت زدنى است كه در پى آن هلاكتها دامن گير آنهاست ، تا در دنيا رسوا باشند و در روز رستخيز به سختترين عذاب گرفتار آيند ، و خدا از آنچه مىكنند غفلت ندارد .
چه سزايى دارد كسى كه راه و روش خود را وارونه كرده ، و حجّت و دليل خويش را منكر شده و با رهبرانش مخالفت نموده ، و از روشنى پيش پايش روى برتافته ، و خود را به تاريكى افكنده و سراب را آب پنداشته ، و نعمت را با عذاب ، و كاميابى را با بدبختى ، و خوشى را با سختى ، و وسعت حال را با تنگى ، با يك ديگر در هم آميزد مگر جزاى گناهكارى و بدى خلاف كارى . پس بايد يقين كنند به حقيقت وعدهء الهى و آنچه او وعده داده است :
يَوْمَ يَسْمَعُونَ الصَّيْحَةَ بِالْحَقِّ ذلِكَ يَوْمُ الْخُرُوجِ * إِنَّا نَحْنُ نُحْيِي وَ نُمِيتُ وَ إِلَيْنَا الْمَصِيرُ * يَوْمَ تَشَقَّقُ الْأَرْضُ عَنْهُمْ سِراعاً
. . . « 1 » .
هامش
( 1 ) « روزى كه فرياد [ رستاخيز ] را به حق مىشنوند ، آن [ روز ] روز بيرون آمدن [ از زمين ] است . ماييم كه خود ، زندگى مىبخشيم و به مرگ مىرسانيم و برگشت به سوى ماست ، روزى كه زمين به سرعت از [ اجساد ] آنان جدا و شكافته مىشود » ( سورهء ق / آيهء 42 تا 44 ) .