به نابودى كشانيد تا آنكه مرگشان در رسيد ، همان مرگى كه هنگام آن پوزشى پذيرفته نگردد ، و توبه برداشته شود و سختى كوبنده و نقمت در رسد ، و هر آينه خداوند عزّ و جل وعدهء خود را به شما رسانيده و گفتار حق را براى شما شرح داده و سنّت و شيوهء مسلمان بودن را به شما آموخته و راهها را براى شما روشن ساخته تا عذر را از شما بر طرف كند و بر يادآورى تشويقتان كرده ، راه نجاتتان بنمايد .
همانا هر كه پند خدا را پذيرفت و سخن او را راهنماى خود گرفت خدايش به راستترين راهها رهش نمايد و او را براى راست رفتارى توفيق دهد و به او يارى رساند و براى كارها آمادهاش سازد . هر آينه ، پناهنده به خدا آسوده و محفوظ است و دشمنش ترسان و فريب خورده . با ذكر فراوان ، خود را از خداوند عزّ و جلّ نگاه داريد و با پرهيزكارى ، از او بترسيد و با فرمانبرى ، به او تقرّب جوييد كه اوست نزديك و اجابتكننده . خداوند عزّ و جلّ فرموده است :
وَ إِذا سَأَلَكَ عِبادِي عَنِّي فَإِنِّي قَرِيبٌ أُجِيبُ دَعْوَةَ الدَّاعِ إِذا دَعانِ فَلْيَسْتَجِيبُوا لِي وَ لْيُؤْمِنُوا بِي لَعَلَّهُمْ يَرْشُدُونَ
« 1 » .
از خدا جوياى اجابت شويد و به او بگرويد و خدا را بزرگ شماريد كه هر كس خدا را به بزرگى شناخت روا نيست كه خود را بزرگ قلمداد كند ، چه ، سربلندى كسانى كه به عظمت خدا پى بردند همين است كه در برابر او فروتنى ورزند ، و عزّت كسانى كه به جلال خدا پى بردند ، همين است كه در برابر او خود را خوار و ناچيز دانند ، و سلامت كسانى كه با قدرت خدا آشنايى دارند ، اين است كه تسليم درگاهش باشند و آگاهانه خود را ناسپاس درگاه حق نسازند و پس از رهيافتن به حق گمراه نشوند . از حق كناره مگيريد آن گونه كه انسان تندرست از بيمار جربدار كناره مىگيرد و سالم از بيمار مىگريزد .
بدانيد كه شما راه حق را نمىشناسيد مگر پس از آنكه رهانيدهء آن را بازشناسيد ، نمىتوانيد به پيمان كتاب توسّل جوييد مگر آنكه پيمان شكن قرآن را شناسايى كنيد ، و نخواهيد توانست بدان تمسّك جوييد مگر آنكه طردكنندهء قرآن را بشناسيد ،
هامش
( 1 ) « چون بندگان من در بارهء من از تو بپرسند ، بگو كه من نزديكم و به نداى كسى كه مرا بخواند پاسخ مىدهم . پس به نداى من پاسخ دهند و به من ايمان آورند تا راه راست يابند » ( سورهء بقره / آيهء 186 ) .