نشست ، و پيادگان و سوارگان خود را گرد آورد و بديشان گفت : شادى كنيد كه تا روز ظهور امام ، خداوند فرمان برده نشود .
امام باقر عليه السّلام اين آيه را تلاوت فرمود :
وَ لَقَدْ صَدَّقَ عَلَيْهِمْ إِبْلِيسُ ظَنَّهُ فَاتَّبَعُوهُ إِلَّا فَرِيقاً مِنَ الْمُؤْمِنِينَ
« 1 » . امام باقر عليه السّلام فرمود : تأويل اين آيه هنگامى بود كه پيامبر صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم رحلت فرمود و گمان ابليس همان هنگامى بود كه در بارهء پيامبر صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم گفتند : او از سر هواى نفس سخن مىگويد ، و شيطان در اين هنگام گمانى در بارهء ايشان برد و آنها گمان شيطان را تصديق كردند و تحقّق بخشيدند .
جريان خواب پيامبر صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم
[ 543 ] زراره از يكى از دو امام [ باقر و صادق ] عليهما السّلام روايت كرده كه فرمود : روزى پيامبر صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم غمگين و اندوهناك بود . على عليه السّلام به آن حضرت عرض كرد : چيست كه تو را غمگين مىيابم ؟ فرمود : چگونه غمگين نباشم در حالى كه همين امشب خواب ديدم كه بنى تيم [ تيرهء ابو بكر ] و بنى عدى [ قبيلهء عمر ] و بنى اميّه بر منبر بالا مىروند و مردم را از اسلام باز مىگردانند . من در خواب گفتم : پروردگارا ! اين واقعه در دوران زندگى من روى مىدهد يا پس از مرگ من ؟ فرمود : پس از مرگ تو .
نارضايتى پيامبر صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم از جماعتى از مردم
[ 544 ] زراره از يكى از آن دو عليهما السّلام روايت كرده كه پيامبر اكرم صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم فرمود : اگر برايم ناگوار نبود كه بگويند محمّد از مردم يارى گرفت و چون به دشمنش فائق آمد آنها را كشت ، گردن جماعت بسيارى را مىزدم .
هامش
( 1 ) « براستى شيطان گمان خويش را در بارهء آنها صادق يافت و جز گروهى از مؤمنان همه از او پيروى كردند » ( سورهء سبأ / آيهء 20 ) .