نيندازيد و كار را بر او دشوار مكنيد ، همانا هر كه امام را به دشوارى افكند همان كسى است كه از پيروان صالح امام بدگويى مىكند ؛ كسانى كه به فضل امام معترفند و بر اداى حقّش شكيبا و به حرمتش آشنا . بدانيد هر كه بدين جايگاه نزد امام فرود آيد امام را به دشوارى افكنده است و اما در اين هنگام پيروان صالح و كسانى را كه به فضل او اعتراف دارند و بر اداى حقّش شكيبايند و بر حرمتش آشنا به سبب ايجاد دشوارى براى امام ، نفرينشان كند ، و نفرين او از سوى خدا به رحمت بدل گردد ، و لعنت خدا و فرشتگان و رسولان بر ايشان فرود آيد . آگاه باشيد اى مردمان كه دستور خدا در بارهء نيكان از پيش صادر شده است و فرمود : هر كه دوست دارد خدا را در حالى ملاقات كند كه مؤمن حقيقى است بايد خدا و رسول و مؤمنان را دوست بدارد و نزد خدا از دشمنانشان تبرّى جويد و هر چه از فضل آنها به وى رسد بپذيرد ، زيرا هيچ فرشته مقرّب و پيامبرى و نه موجودات پائينتر از ايشان به كنه فضل آنها نرسد .
آيا نشنيدهايد كه خدا در برترى پيروان مؤمن امامان هدايتگر فرموده است :
فَأُولئِكَ مَعَ الَّذِينَ أَنْعَمَ اللَّهُ عَلَيْهِمْ مِنَ النَّبِيِّينَ وَ الصِّدِّيقِينَ وَ الشُّهَداءِ وَ الصَّالِحِينَ وَ حَسُنَ أُولئِكَ رَفِيقاً
« 1 » .
اين بخشى از برترى پيروان امامان بود ديگر چه رسد به خود امامان و برترىشان ! هر كه شاد مىشود از اينكه خدا ايمانش را كامل گرداند تا مؤمنى گردد حقيقى بايد تقواى خدا را با همان شرايطى كه براى مؤمنان قرار داده در پيش گيرد . همانا خدا همراه با دوست داشتن او و پيامبر و پيشوايان مؤمنان ، برپا كردن نماز و پرداخت زكات و دادن قرض الحسنه و دورى از كارهاى زشت - خواه آشكار يا پنهان - را شرط كرده است ، و نكتهاى از محرّمات خدا نيست مگر آنكه تفسير شده و در سخن الهى آمده است . هر كس ميان خود و خدا به درگاه الهى مخلصانه ديندارى مىكند و به خود اجازه ندهد دستورى از اين
هامش
( 1 ) « و كسانى كه از خدا و پيامبر اطاعت كنند ، در زمرهء كسانى خواهند بود كه خدا ايشان را گرامى داشته [ يعنى ] با پيامبران و راستان و شهيدان و شايستگانند ، و آنان چه نيكو همدمانند » ( سورهء نساء / آيهء 69 ) .